III OZ 1011/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/21 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu wskazał, że art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie tego Sądu przepis ten należy jednak odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc organ rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia i doręczył postanowienie przed wniesieniem skargi, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność. Pogląd ten wynika z uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19. Sąd ten uznał więc, że skarga na bezczynność organu nie może zostać wniesiona po zakończeniu postępowania przez organ i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Powyższy przepis - art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – był przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, co do dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania. W uchwale tej stwierdzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Wskazując na powyższą uchwałę oraz podzielając wyrażony w niej pogląd, jako prawidłowe należało ocenić zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i zaprezentowaną w nim ocenę, że przedmiotowa skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że ostatecznym postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. organ odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga została wniesiona po zakończeniu przez organ prowadzonego postępowania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji