III OZ 101/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 8 sierpnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 1043/24 w sprawie ze skargi [...] w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 19 lutego 2024 r., znak DKO-WPUB.401.167.2022pn w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

[...] w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący", "Zakład"), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 19 lutego 2024 r., znak DKO-WPUB.401.167.2022pn. Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 3 listopada 2020 r., znak IN.7062.158.2018.ES, wymierzającą skarżącemu administracyjną karę pieniężną w wysokości 100 000 zł. za przetwarzanie odpadów na terenie Zakładu bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 sierpnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 1043/24 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 listopada września 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 1043/24 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 3 listopada 2020 r. znak: IN.7062.158.2018.ES. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Główny Inspektor Ochrony Środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do dyspozycji art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). W razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej (art. 152 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na zaskarżone postanowienie z 8 sierpnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 1043/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 listopada 2024 r., uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd I instancji nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi zaskarżony akt wywołuje skutki prawne. Zaakacentowania wymaga, że istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Sąd I instancji uwzględnił skargę i uchylił zaskarżony akt, a zatem zastosowanie miał art. 152 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W związku z powyższym wyrokiem zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych do chwili jego uprawomocnienia się. W tych okolicznościach rozpatrywanie zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zbędne bowiem skarżący z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. posiada ochronę tymczasową. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.