Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III OW 88/21

Postanowienie NSA z 29 marca 2022 r., III OW 88/21 – obszary ograniczonego użytkowania

Wynik

Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 marca 2022
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z [...] marca 2021 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie a Starostą Olkuskim przez wskazanie organu właściwego w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wnioskiem z 8 marca 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Olkuskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku K.J. w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej o kierunku Wolbrom-Olkusz. W uzasadnieniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wskazał, że pismem z 9 lutego 2021 r. przekazał mu przedmiotowy wniosek w sprawie drgań gruntu. Jako podstawę przekazania wniosku Starosta Olkuski powołał art. 378 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm., dalej: p.o.ś.). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie ustalił, że teren, którego dotyczy wniosek nie znajduje się w załączniku do decyzji Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. zmieniającej decyzję w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON z 2020 r. poz. 84 ze zm.). Sprawa dotyczy działki zlokalizowanej poza terenem zamkniętym, ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, a więc organem właściwym jest Starosta Olkuski. W odpowiedzi na wniosek Starosta Olkuski wniósł o oddalenie wniosku, ewentualnie o umorzenie postępowania, wskazując, że nie pozostaje w sporze. Starosta Olkuski wyjaśnił, że sprawa została przekazana Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie, ponieważ ustalono, że przedmiotowy obszar stanowi teren zamknięty. To ustalenie okazało się błędne. Przekazując sprawę Starosta Olkuski nie miał wiedzy, że została wydana decyzja Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. Potwierdza to pismo Starosty Olkuskiego z 26 lutego 2021 r. skierowane do K.J., z którego wynika, że sprawa nie należy do kompetencji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Z negatywnym sporem kompetencyjnym mamy do czynienia w sytuacji, w której oba organy pozostające w sporze uważają się za niewłaściwe do jej rozstrzygnięcia. Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Starosta Olkuski w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
18 marca 2021
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Starosta
Sędziowie
Ireneusz Dukiel Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ Teresa Zyglewska

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny