Sygnatura
III OW 88/21
Postanowienie NSA z 29 marca 2022 r., III OW 88/21 – obszary ograniczonego użytkowania
Wynik
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 29 marca 2022
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z [...] marca 2021 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie a Starostą Olkuskim przez wskazanie organu właściwego w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 marca 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Olkuskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku K.J. w sprawie drgań gruntu w trakcie przejazdów składów kolejowych na linii szerokotorowej o kierunku Wolbrom-Olkusz. W uzasadnieniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wskazał, że pismem z 9 lutego 2021 r. przekazał mu przedmiotowy wniosek w sprawie drgań gruntu. Jako podstawę przekazania wniosku Starosta Olkuski powołał art. 378 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm., dalej: p.o.ś.). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie ustalił, że teren, którego dotyczy wniosek nie znajduje się w załączniku do decyzji Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. zmieniającej decyzję w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej (Dz. Urz. MON z 2020 r. poz. 84 ze zm.). Sprawa dotyczy działki zlokalizowanej poza terenem zamkniętym, ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, a więc organem właściwym jest Starosta Olkuski. W odpowiedzi na wniosek Starosta Olkuski wniósł o oddalenie wniosku, ewentualnie o umorzenie postępowania, wskazując, że nie pozostaje w sporze. Starosta Olkuski wyjaśnił, że sprawa została przekazana Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w Krakowie, ponieważ ustalono, że przedmiotowy obszar stanowi teren zamknięty. To ustalenie okazało się błędne. Przekazując sprawę Starosta Olkuski nie miał wiedzy, że została wydana decyzja Ministra Obrony Narodowej z 21 maja 2020 r. Potwierdza to pismo Starosty Olkuskiego z 26 lutego 2021 r. skierowane do K.J., z którego wynika, że sprawa nie należy do kompetencji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Z negatywnym sporem kompetencyjnym mamy do czynienia w sytuacji, w której oba organy pozostające w sporze uważają się za niewłaściwe do jej rozstrzygnięcia. Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Starosta Olkuski w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że nie kwestionuje swojej właściwości do rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 18 marca 2021
- Hasła tematyczne
- Ochrona środowiska
- Skarżony organ
- Starosta
- Sędziowie
- Ireneusz Dukiel Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ Teresa Zyglewska
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
art. 378 ust. 2 · Dz.U. 2020 poz. 1219
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III OW 47/21 · 23 lutego 2022
Postanowienie NSA z 23 lutego 2022 r., III OW 47/21 – obszary ograniczonego użytkowania
Sygnatura: III OW 47/21 · 15 grudnia 2021
Postanowienie NSA z 15 grudnia 2021 r., III OW 47/21 – obszary ograniczonego użytkowania
Sygnatura: II OW 136/17 · 28 marca 2018
Postanowienie NSA z 28 marca 2018 r., II OW 136/17 – obszary ograniczonego użytkowania
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny