III OW 83/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r. sygn. akt III OW 83/24 wyznaczającego właściwy organ w sprawie z wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w K. przez wskazanie organu właściwego w sprawie hałasu postanawia odmówić sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2025 r. sygn. akt III OW 83/24.

Postanowieniem z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OW 83/24 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego, wyznaczył Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. jako organ właściwy w sprawie hałasu. Pismem z 25 marca 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wniósł o sprostowanie uzasadnienia ww. postanowienia w ten sposób, że na stronie 5 w wierszu 31 zamiast słów: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu oraz drgań mechanicznych." zamieścić słowa: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku (lub postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Tryb sprostowania pozwala na wyeliminowanie oczywistych błędów w treści orzeczeń, ale nie mogą być to błędy dotyczące istoty sprawy, a więc błędy o charakterze merytorycznym. Rozróżnienie to stanowi zasadniczą granicę dopuszczalności sprostowania. Sprostowanie nie jest środkiem prawnym, które może prowadzić do istotnej zmiany treści rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 11.09.2024 r., II OSK 2628/21, LEX nr 3763000). Przy orzekaniu o sprostowaniu wyroku należy mieć na uwadze, że o jego dopuszczalności decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z 22.12.2004 r., OZ 887/04, LEX nr 837885). Wszystkie wskazane w treści art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą więc mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 156). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie uzasadnienia dotyczy przedmiotu sprawy. Na sentencję wyroku składa się komparycja oraz rozstrzygnięcie sprawy. W komparycji powinien być określony przedmiot zaskarżenia, który winien być tak zindywidualizowany, aby nie było wątpliwości jakiego aktu dotyczy sprawa (zob. wyrok NSA z 18.04.2019 r., II OSK 1116/18, LEX nr 3098442). W komparycji postanowienia z 25 lutego 2025 r. określono przedmiot sprawy jako "wskazanie organu właściwego w sprawie hałasu" i właśnie w takiej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. został wyznaczony jako organ właściwy. Kwestia ta nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprzeczność dostrzeżona przez wnioskujący o sprostowanie organ ma pozorny charakter i z tej przyczyny nie podlegała sprostowaniu. Przypomnieć należy, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego dotyczył wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy hałasu odczuwanego wewnątrz pomieszczeń zlokalizowanych w oficynie budynku w związku z działalnością prowadzoną w budynku przez klub muzyczno-taneczny. Z okoliczności sprawy wynika, że rzekome drgania mechaniczne, które były przedmiotem skarg mieszkańców, są następstwem działalności klubu, w tym generowanego przez ten klub hałasu. Podjęcie przez organ działań w zakresie hałasu nie pozostanie bez wpływu na problem drgań odczuwanych przez mieszkańców. W tym stanie rzeczy zawarte w uzasadnieniu postanowienia z 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OW 83/24 sformułowanie: "...postępowania dotyczącego nadmiernego hałasu oraz drgań mechanicznych." nie stanowi omyłki pisarskiej i nie podlega sprostowaniu. Z tych względów i na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 157 § 1 i 2 w związku z 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.