Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III OW 32/22

Postanowienie NSA z 17 stycznia 2023 r., III OW 32/22 – pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii

Wynik

Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
17 stycznia 2023
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Sędzia NSA Piotr Korzeniowski, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z 26 maja 2022 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Warszawie a Marszałkiem Województwa Mazowieckiego przez wskazanie organu właściwego w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do produkcji nitrogliceryny postanawia: wskazać Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organ właściwy w sprawie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wnioskiem z 26 maja 2022 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organu właściwego w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego udzielonego decyzją Marszałka Województwa Mazowieckiego z 31 stycznia 2008 r. Pozwolenie zintegrowane dotyczy instalacji do produkcji nitrogliceryny, zlokalizowanej przy ul. [...]. Z wnioskiem o zmianę tej decyzji wystąpiła A. S.A. z siedzibą w S. (dalej: spółka). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wyjaśnił, że sprawa została mu przekazana według właściwości przez Marszałka Województwa Mazowieckiego, który powołał się na decyzję Nr 5 Ministra Aktywów Państwowych z 14 lipca 2021 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa (Dz. Urz. Ministra Aktywów Państwowych, poz. 16). Działka, na której znajduje się przedmiotowa nieruchomość została uwzględniona w tej decyzji i jest to teren zamknięty zastrzeżony ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa. W ocenie Marszałka Województwa Mazowieckiego, oznacza to, że właściwy w sprawie jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie na podstawie art. 378 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2021 r., poz. 1973 ze zm. – dalej: p.o.ś.). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie wyjaśnił, że kompetencje regionalnego dyrektora ochrony środowiska zmieniła ustawa z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1712, dalej: ustawa zmieniająca), zawężając właściwość regionalnego dyrektora ochrony środowiska do terenów zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej. W ocenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie, jest on właściwy tylko wobec przedsięwzięć znajdujących się na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej i nie można tej kompetencji w drodze wykładni celowościowej rozszerzać na tereny zamknięte ustalone przez inne organy, nawet jeżeli nastąpiło to ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o wskazanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie jako organu właściwego w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Istota sporu sprowadza się w tej sprawie do oceny zakresu stosowania art. 378 ust. 2 p.o.ś Pozwolenie zintegrowane zostało uregulowane na gruncie ustawy p.o.ś. i jest jednym z pozwoleń emisyjnych, o którym stanowi art. 181 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. Tego rodzaju pozwolenia wydaje w drodze decyzji organ ochrony środowiska (art. 183 ust. 1 p.o.ś.). Ogólna właściwość organów ochrony środowiska została uregulowana w art. 378 ust. 1 p.o.ś., z którego wynika, że organem ochrony środowiska właściwym między innymi w sprawach decyzji z art. 183 p.o.ś., jest starosta. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 378 ust. 2 p.o.ś., który stanowi, że regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej. Przepis art. 378 ust. 2 p.o.ś. w tym brzmieniu wszedł w życie 24 września 2019 r. na podstawie art. 3 ustawy zmieniającej. W poprzednim stanie prawnym dotyczącym spraw rozpoznawanych na podstawie przepisów p.o.ś., regionalny dyrektor ochrony środowiska był właściwy w sprawach wszystkich przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych, niezależnie od tego, który z właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych ustalił dany teren jako teren zamknięty. W tej sprawie spółka wystąpiła o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Na gruncie art. 378 ust. 2 p.o.ś., regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy do wydania tego rodzaju pozwolenia wyłącznie, jeżeli dany teren zamknięty został ustalony w decyzji Ministra Obrony Narodowej. Norma z art. 378 ust. 2 p.o.ś. nie odnosi się do przesłanek uznania danego terenu za teren zamknięty, ale wyłącznie do organu, który określa dany teren zamknięty. Norma ta jako norma kompetencyjna o charakterze szczególnym, stanowiąca wyjątek od ogólnej właściwości starosty, nie może być interpretowana rozszerzająco. Proponowana przez Marszałka Województwa Mazowieckiego wykładnia celowościowa tego przepisu jest wykładnią contra legem. Powyższe oznacza, że właściwy w tej sprawie jest Marszałek Województwa Mazowieckiego, który wydał decyzję objętą wniosek o jej zmianę. Z tych względów i na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
3 czerwca 2022
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /sprawozdawca/ Piotr Korzeniowski Teresa Zyglewska /przewodniczący/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny