III OW 139/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku R.S. o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt: IV SO/Po 25/21 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę z wniosku R.S. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że datowanym na dzień 18 maja 2021 r. pismem nazwanym "Wniosek na podstawie art. 63 ppsa w zw. z art. 4 ppsa" R.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o rozstrzygnięcie kompetencji w związku z naruszeniem jego poczucia praworządności przez organy samorządowe Ś.. W związku z powyższym pismem Sąd stwierdził, że złożony wniosek dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość, do którego rozpoznania właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt: III OW 139/21 jako wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Podkreślenia wymaga, że wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość może nastąpić w ustalonym i niebudzącym wątpliwości stanie faktycznym sprawy i określeniu przedmiotu sprawy. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie brak jest określenia konkretnej sprawy, w której mogło dojść do negatywnego lub pozytywnego sporu pomiędzy organami, tymczasem przedmiot sporów o właściwość (sporów kompetencyjnych) między organami wymienionymi w art. 4 p.p.s.a. należy wiązać z prawnymi formami działania administracji, poddanymi kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne. W sprawie nie sposób dostrzec, aby wystąpił w określonej sprawie spór, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. W piśmie z dnia 18 maja 2021 r. R.S. wniósł o rozstrzygnięcie: "1. Czy Radę Miejska w Ś. obowiązują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z nierozpoznanymi wnioskami z dni 5.11.2010 i 13.11.2017 r. dotyczące ponagleń i ciągłości władzy?, 2. czy w zw. z załączonym pismem z dnia 16.03.2021 r. (..) i notatką służbową (..) dłużnik alimentacyjny wywiązał się z wezwania i stawił się w OPS w Ś.?, 3. Czy Kierownik OPS w Ś. ma prawo twierdzić w zw. z notatką służbową (..), że dłużnik alimentacyjny nie wywiązał się z wezwania (..) i nie stawił się w OPS w Ś.?, 4. Czy Przewodnicząca RM w Ś. ma prawo nie nadawać biegu wnioskowi z dnia 5.11.2010 r. pomimo, iż Burmistrz Ś. twierdzi, że mamy ciągłość władzy?" Ponadto R.S. wniósł ponaglenia dotyczące wniosków z dni 5.11.2010 r. i 13.11.2017 r. przez RM w Ś. kierowanych pierwotnie do SKO w Poznaniu a następnie do Wojewody Wielkopolskiego oraz domagał się wskazania "jakie podstawy prawne obowiązują Radę w zw. z terminami?, jakimi przepisami się kierować, gdy Rada ignoruje wnioski z 5.11.2010 r. i 13.11. 2017 r. (..) ?". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opisane w piśmie okoliczności nie wskazują na zaistnienie sporu kompetencyjnego czy sporu o właściwość, który mógłby być rozstrzygnięty przez ten Sąd w ramach przyznanych mu kompetencji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.