III OSK 805/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prokuratora Okręgowego w Nowym Sączu o uzupełnienie sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2026 r., sygn. akt III OSK 805/23 w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Nowym Sączu na uchwałę LV/706/2022 Rady Miasta Nowego Sącza z 15 lutego 2022 r. w sprawie zmiany Statutu Miasta Nowego Sącza postanawia: 1. oddalić wniosek; 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2026 r., sygn. akt III OSK 805/23, w ten sposób, że na str. 6 uzasadnienia w ostatnim wierszu w miejsce "204 § 2 p.p.s.a." wpisać "204 pkt 2 p.p.s.a.".

Wyrokiem z 4 lutego 2026 r., sygn. akt III OSK 805/23, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 2 zasądził od Prokuratora Okręgowego w Nowym Sączu na rzecz Rady Miasta Nowego Sącza kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z 10 lutego 2026 r. Prokurator Okręgowy w Nowym Sączu wniósł o uzupełnienie sentencji ww. wyroku podnosząc, że w treści uzasadnienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 § 2, a przepis ten nie zawiera paragrafu drugiego. Ponadto podniósł, że prokurator nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych zgodnie z art. 239 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, w ocenie Prokuratora konieczne jest uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. III OSK 805/23, albowiem nie wiadomo na jakiej podstawie prawnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zasądzeniu od Prokurator na rzecz Rady Miasta kwoty 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak stanowi art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Wspomniane regulacje na zasadzie wyrażonej w art. 193 p.p.s.a. znajdują zastosowanie do wyroków wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak więc wynika z treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 p.p.s.a. pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Wyrok, którego uzupełnienia domaga się Prokurator rozstrzyga w pkt 1 o niezasadności skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a w pkt 2 o zasądzeniu od Prokuratora na rzecz strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sentencja wydanego w dniu 4 lutego 2026 r. wyroku zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, a w uzasadnieniu wyroku Sąd podał podstawę prawną zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Omyłkowo wskazano art. 204 § 2 p.p.s.a., na skutek czego niniejszym orzeczeniem Sąd dokonał sprostowania ww. omyłki pisarskiej podając prawidłową podstawę prawną, tj. art. 204 pkt 2 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie Sądu zawarte w wyroku z 4 lutego 2026 r. jest kompletne, w związku z czym brak jest jakichkolwiek podstaw do uzupełnienia wyroku. Dodatkowo Sąd wskazuje, mając na uwadze treść wniosku Prokuratora, że wniosek o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2015, str. 642). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie jego sentencji, nie zaś uzasadnienia. Nie można w szczególności żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, ale do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10, z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14 oraz z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11; wyrok NSA z 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, publ. CBOSA). Natomiast zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie można postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 156 § 2 p.p.s.a. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. akt III OSK 805/23 w ostatnim wierszu uzasadnienia błędnie wskazano art. "204 § 2 p.p.s.a." zamiast "204 pkt 2 p.p.s.a.". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest to oczywista omyłka pisarska podlegająca sprostowaniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. w pkt 1 sentencji oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku, natomiast w pkt 2, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a, postanowił o sprostowaniu omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku. ----------------------- 2