III OSK 7432/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy [...] o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2569/20 w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 6 lipca 2021 r. IV SA/Wa 2569/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Gminy [...] (skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Pismem z dnia [...] września 2021 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wobec niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wskazała, że w związku ze stanem epidemii koronawirusa musiała ponieść znaczne wydatki, a wpływy do budżetu Gminy spadły w znaczący sposób. Zaplata kar doprowadzi zatem do sytuacji, w której Gmina nie będzie mogła realizować podstawowych zadań, których wykonanie jest obowiązkowe. W skardze kasacyjnej Gmina ponownie wniosła o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] września 2016 r. W uzasadnieniu wskazała tożsame powody, dla których należy uwzględnić wniosek, z przedstawionymi z piśmie z [...] września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z cytowanego przepisu wynika zatem, że to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały zawarte w nim przesłanki. Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Podkreślić trzeba, że przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które ona wywołuje. O możliwości przyznania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie decyduje rodzaj zaskarżonego aktu, ale to czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania aktu, nastąpi ochrona interesu strony przed skutkami wskazanymi w tym przepisie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie załączono żadnej dokumentacji obrazującej aktualną sytuację finansową skarżącej. Nie ulega jednak wątpliwości, że aktualnie sytuacja finansowa gmin uległa pogorszeniu w związku ze stanem epidemii koronawirusa. Należy również uwzględnić znany Sądowi okoliczność, iż przedmiotowa sprawa nie jest jedyną sprawą Gminy w przedmiocie kary pieniężnej. Mając zaś na względzie łączną sumę opłat, do uiszczenia których skarżąca została zobowiązany decyzjami organów administracji zaskarżonymi w sprawach o sygn. akt: IV SA/Wa 2569-2573/20, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, a także wywołać skutki w zakresie zaburzenia jej płynności finansowej, które mogłyby się okazać nieodwracalne nawet w przypadku późniejszego uwzględnienia skargi. W tych okolicznościach wniosek skarżącej o udzielenie jej ochrony tymczasowej na zasadzie art. 61 § 3 należało uznać za zasadny. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.