III OSK 614/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt I SA/Op 207/18 w sprawie ze skargi Operatora G. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w O. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Dyrektorowi Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 183 zł (sto osiemdziesiąt trzy złote).

Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt I SA/Op 207/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w sprawie ze skargi Operatora G. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w O. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, uchylił zaskarżoną decyzję. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w O. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Operator G. S.A. w W. wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną, co uzasadnił utrwalającą się linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącą sposobu określenia opłaty stałej za korzystanie z usług wodnych w tego rodzaju sprawach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 572 - 573,). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.