III OSK 6034/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2020 r. nr [...] oraz decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Lublinie z [...] października 2019 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 marca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2686/20 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2020 r. nr [...] oraz decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Lublinie z [...] października 2019 r. nr [...].

Wyrokiem z 8 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: spółka) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2020 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Spółka złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Następnie pismem z 22 czerwca 2021 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Lublinie z [...] października 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a więc co do zasady dopuszczalne jest również wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest uzasadnione. Zawarty w piśmie z 22 czerwca 2021 r. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji opiera się na argumentach dwojakiego rodzaju. W pierwszej kolejności spółka wskazała na prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi kasacyjnej złożonej w tej sprawie powołując się na naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego, jakich, w ocenie spółki, dopuściły się organy w postępowaniu administracyjnym. Argument tego rodzaju nie mógł odnieść zamierzonego skutku, ponieważ na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do kontroli zgodności z prawem wyroku Sądu I instancji zaskarżonego skargą kasacyjną, jak i do kontroli legalności decyzji zaskarżonej do Sądu I instancji. W drugiej kolejności spółka podniosła argumenty związane z koniecznością uiszczenia przedmiotowej administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 5000 zł, która jest obecnie przedmiotem egzekucji administracyjnej właściwego w sprawie organu. Spółka wyjaśniła, że zajmuje się skupem zbóż i w okresie przed żniwami nie odnotowuje przychodów. Konieczność uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej spowoduje, że nie będzie w stanie ponieść stałych kosztów, takich jak wynagrodzenie pracowników. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania jest w tym zakresie niewystarczające, ponieważ opiera się na lakonicznym, gołosłownym oświadczeniu spółki, bez jakiejkolwiek próby przedstawienia sytuacji finansowej spółki oraz kosztów jakie ponosi spółka. Okoliczności podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania muszą zostać uprawdopodobnione, a nie udowodnione, jednak nie oznacza to, że wnioskodawca może poprzestać wyłącznie na niepopartych w żaden sposób swoich oświadczeniach. Takie sformułowanie wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę przesłanek w nim podnoszonych i tym samym uniemożliwia wstrzymanie wykonania decyzji zgodnie z intencją strony. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.