III OSK 5556/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] maja 2020 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 2 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 902/20 w sprawie ze skargi syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 2 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] maja 2020 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W pierwszej kolejności skarżący wskazał, że istnieją uzasadnione wątpliwości w zakresie możliwości nałożenia na skarżącego obowiązku usunięcia odpadów. Okoliczność ta nie może uzasadniać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ jest przedmiotem sprawy i jest rozpatrywana w ramach kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju kontrola nie jest natomiast przeprowadzania przez wojewódzki sąd administracyjny, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny w toku rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto skarżący wskazał, że wykonanie decyzji może wiązać się z obowiązkiem poniesienia "bardzo dużych kosztów", a skarżący jako podmiot w upadłości powinien przeznaczać swoje aktywa na spłatę zobowiązań. Jednak skarżący nie wskazał, chociażby w przybliżeniu, z jakimi kosztami będzie wiązało się wykonanie zaskarżonej decyzji oraz jaki będzie miało to wpływ na zaspokajanie zobowiązań spółki w upadłości. Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie oznacza, że wnioskodawca może poprzestać na gołosłownych twierdzeniach. Natomiast sama okoliczność, że spółka pozostaje w upadłości nie powoduje, że niejako automatycznie dochodzi do wstrzymania wykonania decyzji nakładających na taką spółkę określone obowiązki. Tego rodzaju wyjątku od zasady wykonalności ostatecznej decyzji nie przewidują przepisy powszechnie obowiązującego prawa. Skarżący wskazał również, że po usunięciu odpadów nie będzie możliwości ich "odzyskania", w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynika to z przyjętego przez skarżącego założenia, że po przekazaniu odpadów uprawnionemu, zewnętrznemu podmiotowi dojdzie do ich nieprawidłowego zagospodarowania. Brak jest jednak podstaw do przyjęcia tego rodzaju założenia, szczególnie uwzględniając, że to na skarżącym ciąży obowiązek odpowiedniego wyboru kontrahenta, co zapewni usunięcie odpadów w sposób zgodny z osnową zaskarżonej decyzji, a jednocześnie w sposób bezpieczny dla środowiska, a także życia i zdrowia ludzi. Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.