III OSK 5537/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. N. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2024 r., sygn. akt III OSK 5537/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1818/20 w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 lipca 2020 r., nr 711/kadr/20 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Wyrokiem z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1818/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 lipca 2020 r. Pismem z 17 czerwca 2021 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zasądzenia kosztów postępowania oraz rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący pismem z 4 lipca 2021 r. wniósł o jej oddalenie w całości i przeprowadzenie rozprawy, a następnie pismem z 20 lutego 2024 r. ustanowił pełnomocnika profesjonalnego w sprawie. 18 października 2024 r. organ cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 31 października 2024 r. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne (pkt 1) oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił organowi kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej (pkt 2). Postanowienie to Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego 21 listopada 2024 r. Wnioskiem z 3 lutego 2025 r. skarżący zwrócił się o uzupełnienie postanowienia NSA z 31 października 2024 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z ustanowieniem pełnomocnika profesjonalnego w sprawie. W załączeniu do wniosku skarżący przesłał dokument rozliczenia za obsługę prawną oraz potwierdzenie zapłaty tej kwoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie postanowienia z uwagi na uchybienie 14 – dniowego terminu do jego złożenia podlega odrzuceniu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 listopada 2024 r. zaś wniosek o jego uzupełnienie skarżący złożył 10 lutego 2025 r. Dodatkowo wskazać trzeba, że w przypadku umorzenia postępowania kasacyjnego na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej do dnia rozpoczęcia rozprawy sąd zobligowany jest jedynie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do zwrotu skarżącemu kasacyjnie całego uiszczonego wpisu, co miało miejsce zgodnie z pkt 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2024 r. Wyjaśnić należy, że zasady zwrotu kosztów między stronami w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostały uregulowane w art. 203 p.p.s.a. i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów, podobnie jak żaden przepis szczególny, nie przewidują jednak możliwości zasądzenia kosztów między stronami w przypadku umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skutek cofnięcia skargi kasacyjnej. Norma z art. 203 p.p.s.a. znajduje bowiem zastosowanie w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej, a norma z art. 204 p.p.s.a. w przypadku jej oddalenia. Obie te normy prawne dotyczą wyroków i nie znajdują odpowiedniego zastosowania w odniesieniu do postanowień. W związku z powyższym nie mogło też być podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w związku z jego umorzeniem na wniosek organu. Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 157 § 3 p.p.s.a. oraz w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.