III OSK 55/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 55/23 w sprawie ze skargi A. F. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę oraz braku związku inwalidztwa ze służbą postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2023 r., w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego numeru decyzji: "[...]" wpisać: "[...]".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jako sprostowanie niedokładności (nieścisłości) można rozumieć m.in. właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Za błąd pisarski uznaje się natomiast widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widoczną mylną pisownię lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy rozumiany jest zaś jako błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Z kolei "inna oczywista omyłka" to pojęcie, które ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2023 r. błędnie wpisano numer zaskarżonego orzeczenia jako "[...]" zamiast " [...]". Błąd w powyższym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę. Tym samym zaszła podstawa do sprostowania przedmiotowego wyroku. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.