III OSK 5213/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2022 r., sygn. akt: III OSK 5213/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 577/20 w sprawie ze skargi J.J. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 26 sierpnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie 6 tenoru sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5213/21 w ten sposób, że w miejsce wadliwie określonej słownie kwoty należnego zwrotu kosztów postępowania: "dwieście" wpisać: "sto".

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie opisane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 21 marca 2011 r., II FSK 2059/10). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2022 r., sygn. akt: III OSK 5213/21 w punkcie szóstym zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania wskazując kwotę liczbowo 100 zł, zaś słownie: dwieście złotych. Z akt sprawy wynika prawidłowość kwoty wskazanej w wyroku liczbowo, wpis od skargi wynosił bowiem sto złotych (k. 21 akt) i stanowił całość poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.