III OSK 4820/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E.O. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej E.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1295/20 w sprawie ze skargi E.O. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 10 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E.O. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Następnie pismem z 12 kwietnia 2021 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nakładającej na skarżącego administracyjną karę pieniężną w kwocie 5000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma okoliczność, że skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W piśmie z 12 kwietnia 2021 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśniając, że uiszczenie administracyjnej kary pieniężnej w trakcie trwania epidemii COVID-19 prowadziłoby do utraty przez skarżącego płynności finansowej. Przede wszystkim to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ciąży obowiązek wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające dla ich uprawdopodobnienia jedynie lakoniczne oświadczenie dotyczące utraty płynności finansowej, bez odniesienia do konkretnych danych na temat sytuacji tego podmiotu, a w szczególności jego sytuacji finansowej, przychodów i zobowiązań. Tego rodzaju danych złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera. Brak jest również wyjaśnienia związku między prowadzoną przez skarżącego działalnością, polegającą na rekultywacji terenu niekorzystnie przekształconego, a epidemią COVID-19. Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi ocenę zasadności wniosku złożonego na tej podstawie prawnej. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.