III OSK 456/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 370/24 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 7 listopada 2023 r., nr DKO-WOP.401.175.2023.dk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z 14 października 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 370/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. (dalej: "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "GIOŚ", "organ odwoławczy", organ II. instancji) z dnia 7 listopada 2023 r., nr DKO-WOP.401.175.2023.dk w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Pismem z 13 stycznia 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wywiodła skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie z 14 października 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 370/24, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w całości decyzji organu I instancji oraz organu II instancji. Wniosek nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczenia wymaga, że dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji (zob. postanowienie NSA z 18.10.2012 r., I OSK 2484/12, LEX nr 1269655). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają uzasadnienia w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21). Przenosząc poczynione rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że wniosek nie został w ogóle uzasadniony. Skarżąca nie przedstawiła żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania postanowienia. Wobec braku odrębnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa była jego merytoryczna ocena (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.