III OSK 4310/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędziowie: sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezesa Agencji Mienia Wojskowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 390/20 w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Prezesowi Agencji Mienia Wojskowego ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 października 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 390/20, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. (dalej "skarżący") na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego (dalej "organ") z [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w [...] z [...] października 2019 r., nr [...]. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi względnie o uchylenie wyroku do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm obowiązujących. Następnie w piśmie z [...] grudnia 2021 r. organ, w związku ze zmianą interpretacji art. 21 ust. 6 pkt 4 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2017), w zakresie w jakim przepis ten odnosi się wyłącznie do pomocy finansowej uzyskanej przez żołnierza zawodowego lub jego małżonka na podstawie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych z 1976 r. oraz w związku z uwzględnieniem utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych na tle art. 21 ust. 6 pkt 4 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, oświadczył, że cofa skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w art. 60 p.p.s.a. W związku z tym, że skarżący kasacyjnie skutecznie cofnął skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.