III OSK 397/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 397/23 oddalającym skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt III OSK 4576/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1681/20 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia 23 kwietnia 2018 r., nr BCK-I-O/RW-159/2017 w przedmiocie nadania stopnia naukowego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 397/23, oddalił skargę K. G. (dalej także skarżący) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt III OSK 4576/21, w sprawie ze skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1681/20 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia 23 kwietnia 2018 r., nr BCK-I-O/RW-159/2017 w przedmiocie nadania stopnia naukowego. Pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 397/23, żądając uchylenia ww. wyroku oraz przeprowadzenia dowodu z jego pisma z dnia 26 marca 2026 r. oraz załączonego e-zaświadczenia na okoliczność niemożności stawienia się na posiedzenie sądu w dniu 27 marca 2026 r., na którym oddalono jego skargę o wznowienie. Skarżący wskazał, że z powodu schorzenia kręgosłupa nie mógł stawić się na rozprawę wyznaczoną na dzień 27 marca 2026 r., a stosowne pismo wraz z informacją o zwolnieniu lekarskim zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednak skarżący przypuszcza, że biuro podawcze nie przekazało tego pisma i w związku z tym termin rozprawy nie został zmieniony. Skarżący podniósł, że powyższe działania pozbawiły go możności obrony swoich praw, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania, żądając wznowienia postępowania należy zachować wymogi określone w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie postępowania sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę o wznowienie postępowania wnosi prokurator, a także Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która nie została sporządzona przez fachowego pełnomocnika podlega odrzuceniu (zob. postanowienia NSA z dnia: 9 marca 2005 r., sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98; 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 3198/14, LEX nr 1596039; 2 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2196/14, LEX nr 1527824; zob. też J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 s. 628). W rozpoznawanej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego, co skutkowało jej odrzuceniem przed przejściem do badania warunków określonych w art. 280 § 1 p.p.s.a. Natomiast w odniesieniu do wniosku dowodowego sformułowanego przez skarżącego należy wskazać, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że ze względu na osobiste sporządzenie skargi o wznowienie postępowania przez skarżącego w niniejszej sprawie, nie występują wątpliwości wymagające wyjaśnienia, oddalił ww. wniosek dowodowy. Podkreślenia jednak wymaga, że wniosek ten dotyczył przeprowadzenia dowodu z dokumentów, które znajdują się już w aktach sądowych sprawy. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.