III OSK 396/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] lutego 2021 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 833/21 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] lutego 2021 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 18 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty [...] w R. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] lutego 2021 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za uszkodzenie i zniszczenie drzew. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Następnie wnioskiem z 11 maja 2022 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] lutego 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Natomiast złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera jedynie lakoniczne uzasadnienie, które sprowadza się do stwierdzenia, że uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 10839 zł wyrządzi skarżącej znaczną szkodę. Jednocześnie skarżąca wskazała, że ma w planach przeprowadzenie remontów o wartości około 21000 zł. Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie oznacza, że strona może poprzestać na gołosłownych, lakonicznych oświadczeniach. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, w której przedmiotem decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania są obowiązki o charakterze pieniężnym. Dokonując oceny tego rodzaju wniosku Sąd musi mieć możliwość stwierdzenia, że uiszczenie konkretnej kwoty spowoduje uszczerbek w majątku zobowiązanego w zakresie, który można uznać za znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Złożony w tej sprawie przez skarżącą wniosek nie pozwala na tego rodzaju ocenę. Wynika to nie tylko z lakonicznego i niczym niepotwierdzonego oświadczenia o planowanych wydatkach, ale również z braku przedstawienia sytuacji finansowej skarżącej. Powyższe oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.