III OSK 3667/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 3667/21 w sprawie skargi kasacyjnej A.M. i K.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 30/20 w sprawie ze skargi A.M. i K.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku w wierszu 6 od dołu poprzez zastąpienie słów: "16 marca 2020" słowami: "16 lipca 2020".

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jako sprostowanie niedokładności (nieścisłości) można rozumieć m.in. właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Za błąd pisarski uznaje się natomiast widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widoczną mylną pisownię lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy rozumiany jest zaś jako błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Z kolei "inna oczywista omyłka" to pojęcie, które ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W przedmiotowej sprawie omyłkowo na sentencji wyroku wskazano, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadł 16 marca 2020 r. Z akt sprawy natomiast wynika, że wyrok będący przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie zapadł 16 lipca 2020 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.