III OSK 3504/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.D. o stwierdzenie nieważności postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt III OSK 3504/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Op 244/19 w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 3504/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Op 244/19 w sprawie ze skargi A.D. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, w pkt 1. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę; oraz w pkt 2. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Pismem z dnia 6 sierpnia 2021 r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie o sygn. akt III OSK 3504/21. Przewodnicząca Wydziału III Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2021 r. wezwała skarżącego do sprecyzowanie złożonej "skargi" poprzez oświadczenie, czy wolą skarżącego jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej przed NSA, czy złożenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o której mowa w art. 285a § 3 P.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przy piśmie z dnia 30 listopada 2021 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi o wznowienie postępowania lub stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Kolejnym zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2021 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia jego pisma z dnia 6 sierpnia 2021 r. poprzez jednoznaczne wskazanie rodzaju pisma i wskazanie jego osnowy tj. jednoznacznego określenia wnoszonego środka prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący wskazał, że nie posiada niezbędnej wiedzy do podjęcia decyzji w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 49 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (§ 1). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania; na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2). W wezwaniu tym należy dokładnie określić konieczne poprawki i uzupełnienia oraz wyznaczyć siedmiodniowy termin na ich dokonanie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesione w sprawie pismo z dnia 6 sierpnia 2021 r. nie pozwala odtworzyć woli strony i stwierdzić, w jakim przedmiocie zostało wniesione. Z uwagi na fakt, że skarżący nie sprecyzował swoich intencji, w zakreślonym terminie, jego pismu z dnia 6 sierpnia 2021 r. nie można było nadać dalszego biegu. Sąd nie mógł bowiem domniemywać intencji skarżącego i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu wniosku decydować za niego, jakie było jego żądanie. Podkreślić należy, że Sąd nie jest inicjatorem postępowania, nie jest zatem jego rolą sugerowanie stronie wyboru środka zaskarżenia. Tym samym, z uwagi na brak doprecyzowania pisma z dnia 6 sierpnia 2021 r. co do jego przedmiotu, w sytuacji gdy skarżący został prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia tej czynności, stosowanie do art. 49 § 1 P.p.s.a. pismo strony należało pozostawić w aktach bez jego rozpoznania. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.