III OSK 3233/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi R.G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt I OSK 2907/16 oddalającym skargę kasacyjną R.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 806/16 w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 30 marca 2016 r. nr 1 w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt I OSK 2907/16 oddalił skargę kasacyjną R.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 806/16 w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 30 marca 2016 r. nr 1 w przedmiocie zwolnienia ze służby. Pismem z dnia 2 grudnia 2023 r. R.G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną i podpisaną skargę o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt I OSK 2907/16. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał przepis art. 273 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym, ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII p.p.s.a. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, dotyczącym wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do treści art. 275 p.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W świetle art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny – a tak jest w niniejszej sprawie – stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna (w tym przypadku skarga o wznowienie postępowania) powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3, które w rozpoznawanej sprawie nie mają zastosowania. Powyższe odesłanie oznacza zatem, że skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie mógł sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny. W konsekwencji, skarga R.G. powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez R.G. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 p.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a. W konsekwencji uznać należy, iż skarga ta jest niedopuszczalna. Niezależnie od powyższego, zauważyć należy, że wniesiona w tej sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowego nie spełnia również wymogu określonego w art. 279 p.p.s.a., tj. nie wskazuje okoliczności pozwalających na stwierdzenie zachowania terminu do wniesienia tego rodzaju skargi. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania jest elementem obligatoryjnym takiej skargi, którego brak powoduje, że podstawa wznowieniowa, co do której nie podano takich okoliczności, nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 193 oraz art. 276 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.