III OSK 3061/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt: III SAB/Gl 2/20 w sprawie ze skargi A.W. na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2021 r. wpisując w wierszu pierwszym w miejsce błędnie oznaczonej sygnatury akt: "III OSK 3061/12" prawidłową sygnaturę akt: "III OSK 3061/21".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do art. 156 § 2 p.p.s.a. o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, postanowienie NSA z 26 stycznia 2016 r., II FSK 1229/15). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. postanowienie NSA z 1 czerwca 2010 r., II GZ 109/10). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13). Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie podjęte z urzędu, nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.