III OSK 3049/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Zarządu Powiatu [...] o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 3049/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej B.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 460/19 w sprawie ze skargi B.D. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły postanawia: odmówić sprostowania wyroku

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 3049/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B.D. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, uchylił zaskarżony wyrok oraz stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Pismem z dnia 12 sierpnia 2021 r. Zarząd Powiatu [...] zwrócił się o sprostowanie innej oczywistej omyłki wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w ten sposób, że w miejsce "uchyla zaskarżony wyrok oraz stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości" wpisać "uchyla zaskarżony wyrok oraz stwierdza wydanie uchwały z naruszeniem prawa". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że opisane w powołanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku o sprostowanie nie mieści się w granicach zakreślonych art. 156 P.p.s.a., nie dotyczy bowiem innej oczywistej omyłki lecz odnosi się do ustaleń, z których Sąd wyprowadza skutki prawne, a zatem aspektów merytorycznych sprawy. Z tych względów wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu