III OSK 2963/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Wincenciak sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: asystent sędziego Olga Libiszewska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 929/19 w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego wymiaru godzin zajęć nauczycielom oraz zasad zwolnień z tych zajęć 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 929/19 oddalił skargę Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Gminy Psary z dnia 27 czerwca 2018 r. nr XLII/507/2018 w przedmiocie zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego wymiaru godzin zajęć nauczycielom oraz zasad zwolnień z tych zajęć. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Przedmiotem kontroli jest uchwała nr XLII/507/2018 Rady Gminy Psary z dnia 27 czerwca 2019 roku w sprawie zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967, zwana dalej: "Karta Nauczyciela") nauczycielom, którym powierzono stanowiska kierownicze w szkołach podstawowych i zespołach szkolno-przedszkolnych oraz zasad zwolnień z realizacji tych zajęć. Organ stanowiący w § 1 uchwały określił począwszy od roku szkolnego 2018/2019 zasady udzielania i rozmiar obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, o których mowa w art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela oraz zasady udzielania zwolnień z ich realizacji dla nauczycieli, którym powierzono stanowiska kierownicze w szkołach podstawowych, gimnazjum i zespołach szkolno-przedszkolnych w brzmieniu określonym w załączniku nr 1 do niniejszej uchwały. W § 2 wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy Psary. W § 4 wskazano, iż uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego. W załączniku nr 1 do uchwały wskazano, iż nauczycielom, którym powierzono stanowiska kierownicze w szkołach podstawowych albo zespołach szkolno-przedszkolnych obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w zależności od ilości oddziałów funkcjonujących w danej placówce do wymiaru określonego tabelą. W ust. 2 załącznika nr 1 wskazano, iż nauczycielom, którym powierzono stanowisko wicedyrektora szkoły podstawowej obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych zgodnie z wnioskiem dyrektora tej szkoły, jednak tygodniowy wymiar zajęć tych nauczycieli nie może być mniejszy niż 10 godzin. W ust. 3 podano, iż zwalnia się nauczycieli, którym powierzono stanowisko dyrektora w: a) szkołach podstawowych liczących powyżej 10 oddziałów b) zespołu szkolno-przedszkolnego z obowiązku realizacji tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych , wychowawczych i opiekuńczych. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 15, art. 40 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 z późn. zm., zwana dalej: "u.s.g.") oraz art. 42 ust. 7 pkt. 2 i art. 91 d pkt. 1 Karty Nauczyciela. W stosunku do uchwały nie wydano rozstrzygnięcia nadzorczego. Pismem z 12 września 2019 r., Wojewoda Śląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w powołanym wyżej wyroku oddalił skargę Wojewody Śląskiego uznając, że zaskarżona uchwała została wydana zgodnie z prawem. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi i stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie podzielił poglądu skarżącego, że zaskarżona uchwała z 27 czerwca 2018 r. przekracza przyznane przez ustawodawcę upoważnienie i stanowi działanie bez podstawy prawnej. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie pozostaje w wyraźnej sprzeczności z regulacją art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Zatem Rada Gminy Psary działała na podstawie i w granicach prawa, a w szczególności zgodnie z przepisem art. 42 ust. 7 Karty Nauczyciela. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie podzielił pierwszego z zarzutów skargi tj. braku określenia w ust. 1 załącznika nr 1 do uchwały (w tabeli) Rady Gminy Psary zasad udzielania i rozmiaru obniżek dla dyrektorów i wicedyrektorów szkół oraz nauczycieli zajmujących stanowiska kierownicze w zastępstwie. Zdaniem WSA w Gliwicach organ zawarł w tej regulacji zarówno zasady udzielania jak i rozmiar obniżek dla dyrektorów i wicedyrektorów szkół oraz nauczycieli zajmujących stanowiska kierownicze. Zasadami tymi są; wskazanie, iż w sytuacji, gdy szkoła podstawowa liczy do 8 oddziałów, to wówczas tygodniowy wymiar zajęć dla dyrektora szkoły podstawowej to 7 zajęć w tygodniu, zaś gdy szkoła podstawowa liczy 9-10 oddziałów to wówczas wymiar ten to 5 zajęć w tygodniu. W odniesieniu do dyrektora zespołu szkolno -przedszkolnego wskazano, iż wymiar zajęć będzie wynosił 0. Także sformułowano zasady udzielania obniżek dla wicedyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego wskazując iż w sytuacji, gdy zespół ten liczy do 11 oddziałów tygodniowy wymiar zajęć będzie odpowiadać liczbie 15, zaś gdy to będzie 12 i więcej oddziałów to wymiar ten będzie stanowił 10 zajęć. Dla udzielania przedmiotowych obniżek wyrażonymi w treści załącznika nr 1 zasadami dla ich stosowania dla organu są zatem typ placówki, jej wielkość i warunki pracy. Także wielkość obniżki została wskazana w załączniku nr 1 do uchwały i wynika z porównania pensum nauczyciela obowiązującego w ramach "zwykłego" wymiaru obowiązków na danym stanowisku wynikającym z ustawy Karta Nauczyciela a pensum ujętym w tabeli. Sąd I instancji podkreślił, że nie jest niejasną, nieprecyzyjną regulacja zawarta w ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały dot. nauczycieli, którym powierzono stanowisko wicedyrektora szkoły podstawowej, gdyż ustanowiono w niej także zasady udzielenia obniżki, co wynika jednoznacznie ze wskazania w niej: iż to z wniosku dyrektora następuje obniżony wymiar zajęć dla nauczyciela na stanowisku wicedyrektora oraz że wskazania, iż tygodniowy wymiar tych nauczycieli nie może być mniejszy niż 10h. Zapis ten zawiera także w sobie wskazanie wysokości obniżki, co wynika z porównania pensum nauczyciela obowiązującego w ramach "zwykłego" wymiaru obowiązków na danym stanowisku wynikającym z ustawy Karta Nauczyciela, a wymiarem zajęć z załącznika nr 1 do uchwały odpowiednio do stanowiska kierowniczego w szkole podstawowej. Zdaniem WSA w Gliwicach nie można uznać zarzutu Wojewody w zakresie braku upoważnienia organu prowadzącego do przyznania zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć bez wskazania konkretnych dyrektorów ściśle wskazanych szkół i określenia tym samym zwolnienia z zajęć nauczycieli w sposób generalny. Jak sam organ wskazał w skardze, aby akt normatywny został uznany za przepis powszechnie obowiązujący, musi zawierać normy o charakterze abstrakcyjnym i generalnym, gdzie przez cechę generalności organ uznaje to, gdy definiuje ona krąg adresatów obejmujący ogół charakteryzujących się określoną, relewantną cechą. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała w spornym zakresie posiada cechę relewantności w odniesieniu do nauczycieli, którym powierzono stanowisko dyrektora w: a) szkołach podstawowych liczących powyżej 10 oddziałów, b) zespołu szkolno-przedszkolnego przy zachowaniu obowiązku realizacji tygodniowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. W konsekwencji nie można uznać za słusznego zarzutu Wojewody zawarcia w uchwale norm skierowanych do niezdefiniowanego nieokreślonego wspólnymi cechami kręgu adresatów. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Wojewoda Śląski, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu: I. naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię przepisów, tj.: 1. art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela polegającą na: - przyjęciu, iż Rada Gminy zobowiązana do określenia zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, poprzez ustanowienie w ust. 1 załącznika nr 1 do uchwały (w tabeli) regulacji określającej tygodniowy wymiaru zajęć dla dyrektorów szkół, dyrektorów i wicedyrektorów zespołu szkolno-przedszkolnego zamiast obniżek, nie wykroczyła poza delegację i nie spowodowała, iż rozmiar obniżki będzie uzależniony nie tylko od wielkości i typu szkoły oraz warunków pracy, ale także od przesłanki niewymienionej w ustawie tj. od wysokości pensum nauczyciela, podczas gdy prawidłowo należało przyjąć, że zasady udzielania i rozmiar obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć w uchwale nie zostały prawidłowo określone. - przyjęciu, iż Rada Gminy zobowiązana do określenia zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, poprzez ustanowienie w ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały regulacji, zgodnie z którą nauczycielom, którym powierzono stanowisko wicedyrektora szkoły podstawowej obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych zgodnie z wnioskiem dyrektora tej szkoły, jednak tygodniowy wymiar zajęć tych nauczycieli nie może być mniejszy niż 10 godzin, nie wykroczyła poza delegację i nie spowodowała, iż rozmiar obniżek jest niejasny i nieprecyzyjny, podczas gdy prawidłowo należało przyjąć, iż zasady udzielania i rozmiar obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć w uchwale nie zostały prawidłowo określone tj. w sposób precyzyjny i konkretny. 2. art. 4 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) w związku z art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela polegającą na przyjęciu iż, przyznanie zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć stanowi akt prawa miejscowego, podczas gdy prawidłowo należało przyjąć, iż zwolnienie ma charakter indywidualny i konkretny wobec czego nie stanowi aktu prawa miejscowego. II. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 151 w zw. z art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), poprzez oddalenie skargi zamiast jej uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia albo uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina Psary wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przewidzianych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art.174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. Zarzuty naruszenia prawa materialnego podniesione zostały w kontekście dokonania błędnej wykładni wskazanych przepisów, co oznacza także, że nie zostały zakwestionowane ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd I instancji. Wykładnia związana jest z procesem interpretacji tekstu prawnego, nadawania znaczenia zawartym w nim terminom, łączy się z używaniem dyrektyw interpretacyjnych, w koncepcjach derywacyjnych skutkuje ustaleniem treści normy prawnej stosowanej w sprawie. Zarzut błędnej wykładni powinien odnosić się do prawidłowości zastosowanych dyrektyw interpretacyjnych lub trafności ustalonej normy prawnej, jej przesłanek i zakresu. Nie zasługuje na uwzględnienie pierwszy zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej tj. błędnej wykładni art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Otóż zgodnie z brzmieniem przepisu art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela - organ prowadzący szkołę lub placówkę określa zasady udzielania i rozmiar obniżek, o których mowa w ust. 6 oraz przyznaje zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć, o których mowa w ust. 3. Przepis ten ma charakter ustrojowy, określający właściwość organu wyposażonego w kompetencje do przyznania zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć. Doprecyzowujący powyższą normę przepis art. 42 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela stanowi, że dyrektorowi i wicedyrektorowi szkoły oraz nauczycielowi pełniącemu inne stanowisko kierownicze w szkole, a także nauczycielowi, który obowiązki kierownicze pełni w zastępstwie nauczyciela, któremu powierzono stanowisko kierownicze, obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć w zależności od wielkości i typu szkoły oraz warunków pracy lub zwalnia się ich od obowiązku realizacji zajęć, o których mowa w ust. 3. Natomiast art. 42 ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela odnosi się do tygodniowego, obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz. Zatem jak słusznie wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku kontrolowanej uchwale nie można zarzucić sprzeczności z jej delegacją ustawową. Rada Gminy Psary działała na podstawie i w granicach prawa, a w szczególności zgodnie z przepisem art. 42 ust. 7 ustawy Karta Nauczyciela. W ustępie 1 załącznika nr 1 do uchwały (w tabeli) Rada Gminy Psary określiła zasady udzielania i rozmiary obniżek dla dyrektorów i wicedyrektorów szkół oraz nauczycieli zajmujących stanowiska kierownicze w zastępstwie. Zasadami tymi są: wskazanie, iż w sytuacji, gdy szkoła podstawowa liczy do 8 oddziałów, to wówczas tygodniowy wymiar zajęć dla dyrektora szkoły podstawowej to 7 zajęć w tygodniu, zaś gdy szkoła podstawowa liczy 9-10 oddziałów to wówczas wymiar ten to 5 zajęć w tygodniu. W odniesieniu do dyrektora zespołu szkolno -przedszkolnego wskazano, iż w odniesieniu do tego stanowiska kierowniczego wymiar zajęć będzie odpowiadał 0 tygodniowemu wymiarowi zajęć. Sformułowano także zasady udzielania obniżek dla wicedyrektora zespołu szkolno –przedszkolnego wskazując iż w sytuacji, gdy zespół ten liczy do 11 oddziałów tygodniowy wymiar zajęć będzie odpowiadać liczbie 15, zaś gdy to będzie 12 i więcej oddziałów to wymiar ten będzie stanowił 12 zajęć. Dla udzielania przedmiotowych obniżek wyrażonymi w treści załącznika nr 1 zasadami dla ich stosowania dla organu są zatem: typ placówki, jej wielkość (ilość oddziałów) i związane z tym warunki pracy. Wielkość obniżki została wskazana w załączniku nr 1 do uchwały i wynika z porównania pensum nauczyciela obowiązującego w ramach "zwykłego" wymiaru obowiązków na danym stanowisku wynikającym z ustawy Karta Nauczyciela a pensum ujętym w tabeli. Natomiast w ustępie 2 załącznika nr 1 do uchwały dot. nauczycieli, którym powierzono stanowisko wicedyrektora szkoły podstawowej, także ustanowiono zasady udzielenia obniżki, co wynika jednoznacznie ze wskazania, iż to z wniosku dyrektora następuje obniżony wymiar zajęć dla nauczyciela na stanowisku wicedyrektora oraz ze wskazania, iż tygodniowy wymiar tych nauczycieli nie może być mniejszy niż 10 godzin. Zapis ten zawiera także w sobie wskazanie wysokości obniżki, co podobnie jak wyżej wskazano wynika z porównania pensum nauczyciela obowiązującego w ramach "zwykłego" wymiaru obowiązków na danym stanowisku wynikającym z ustawy Karta Nauczyciela, a wymiarem zajęć z załącznika nr 1 do uchwały odpowiednio do powierzonego stanowiska kierowniczego w szkole podstawowej. Nie jest także zasadny drugi zarzut skargi kasacyjnej tj. błędnej wykładni art. 4 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych w związku z art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Jak wskazano wyżej art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela ma charakter stricte ustrojowy, bowiem określa jedynie który podmiot jest uprawniony do przyznania zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć. Natomiast intencją skarżącego kasacyjnie było sprecyzowanie zakresu kompetencji organu poprzez uznanie, że zwolnienia, o których mowa w art. 42 ust. 7 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela mają charakter indywidualny i konkretny wobec czego nie stanowią aktu prawa miejscowego. Pogląd ten jest nietrafny. Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się do orzecznictwa, zwraca uwagę, że przyznanie indywidualnego zwolnienia od obowiązku realizacji zajęć dyrektorowi konkretnej placówki naruszałoby zasadę równości. Mogłoby bowiem dojść do sytuacji, w której pomimo tożsamych warunków pracy, wielkości i typu szkoły w odniesieniu do kilku placówek, ze zwolnienia korzystałby wyłącznie dyrektor jednej z nich. W związku z tym - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - organ powinien określić warunki zwolnienia jednakowe dla osób określonych w art. 42 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, we wszystkich placówkach spełniających określone kryteria (przy uwzględnieniu wyżej wskazanych przesłanek ustawowych), dla których organem prowadzącym jest gmina. Taki zaś akt normatywny, zawierający normy o charakterze abstrakcyjnym i generalnym, gdzie przez cechę generalności organ uznaje to, że definiuje ona krąg adresatów obejmujący ogół charakteryzujących się określoną, relewantną cechą, jest aktem prawa miejscowego (zob. prawomocny wyrok WSA w Olsztynie z 18 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 1116/19, wyrok NSA z 7 czerwca 2022 r., sygn. III OSK 5192/21). W konsekwencji organ prowadzący nie posiada kompetencji do indywidualnego zwolnienia dyrektora (wskazanego z imienia i nazwiska) konkretnej placówki od obowiązku realizacji tygodniowego wymiaru zajęć (zob. wyrok NSA z 7 czerwca 2022 r., sygn. III OSK 5170/21). Skoro zatem uchwała Rady Gminy Psary z dnia 27 czerwca 2018 r. nr XLII/507/2018 w przedmiocie zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego wymiaru godzin zajęć nauczycielom oraz zasad zwolnień z tych zajęć jest aktem prawa miejscowego o charakterze wykonawczym, a więc przepisem powszechnie obowiązującym, to zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych podlegała ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym i weszła w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia. Tym samym zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 i art. 13 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych jest bezpodstawny. Wreszcie zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. jednoczesnego naruszenia art. 151 i jak i art. 148 p.p.s.a. został sformułowany o tyle niepoprawnie, że te dwa przepisy zawierają normy przeciwstawne. Tym samym art. 148 p.p.s.a. nie może zostać naruszony równocześnie z art. 151 p.p.s.a., są to bowiem przepisy wzajemnie się wykluczające, stosowane przez sąd w różnych stanach prawnych. Nadto pomijając fakt, że Sąd I instancji nie stosował art. 148 p.p.s.a., a więc nie mógł go naruszyć, to i tak przepis ten nie mógłby stanowić podstawy wyrokowania w niniejszej sprawie. Sąd administracyjny stosuje art. 148 p.p.s.a. w tylko w przypadku uwzględnienia skargi jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie był akt nadzoru, lecz uchwała – akt prawa miejscowego – gminy, a więc ewentualnie w przypadku uwzględnienia skargi sąd wyrokowałby na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł w związku z powyższym o oddaleniu skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zostało wydane w oparciu o przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.