III OSK 2819/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. J. o sprostowanie omyłki w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 2819/24 oddalającego skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 19/24 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 kwietnia 2025 r., III OSK 2819/24, oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 sierpnia 2024 r., II SAB/Wa 19/24, w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia. Pismem z 5 maja 2025 r. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku, poprzez wpisanie w miejsce: "rozpoznania wniosku" słowa: "załatwienia wniosku". Wskazał, że wnioski o wydanie zaświadczeń są "załatwiane" w oparciu o szczególne przepisy działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie "rozpoznawane", w myśl przepisów działu II i z dyspozycji art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Wszystkie ujęte w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć przy tym charakter oczywisty. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z 21 marca 2011 r., II FSK 2059/10). Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie uzasadnienia nie może zostać uwzględnione, gdyż nie ma charakteru oczywistej omyłki czy niedokładności. Przedmiotem sprawy była bowiem bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego choroby skarżącego spowodowanej warunkami służby w Policji. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby zawarte w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanie "rozpoznanie wniosku" stanowiło nieprawidłowość, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł, jak w sentencji.