III OSK 239/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Miasto J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 769/24 w sprawie ze skargi Gminy Miasto J. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2024 r., nr CK.ZUO.4701.6350.OZ.2019.AP w przedmiocie określenia opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Gminie Miasto J. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Wyrokiem z 15 listopada 2024 r., II SA/Gl 769/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Gminy Miasto J. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Katowicach z 23 kwietnia 2024 r. w przedmiocie określenia opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wywiodła skarżąca Gmina. Pismem z 7 kwietnia 2025 r. skarżąca cofnęła ww. skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania strony skarżącej w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 cyt. ustawy Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., II FSK 575/07, Lex nr 479000; z 27 czerwca 2008 r., II FSK 573/07, Lex 475575; z 23 września 2010 r., I OSK 1517/10, Lex 741557, z 18 stycznia 2013 r., I OSK 959/12, LEX nr 1273837; z 16 lutego 2016 r., I OSK 2131/14). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.