III OSK 2361/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie sędzia NSA Mirosław Wincenciak sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 1612/21 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. [...] na zarządzenie pokontrolne Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 22 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie wyeliminowania nieprawidłowości związanych z prowadzeniem rekultywowanego składowiska odpadów postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Wyrokiem z 5 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę [...] sp. z o.o. [...] (dalej: spółka) na zarządzenie pokontrolne Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z 22 października 2021 r. w przedmiocie wyeliminowania nieprawidłowości związanych z prowadzeniem rekultywowanego składowiska odpadów. Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Po pierwsze, brak uwzględnienia wniosku spółki o umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi, z uwagi na wykonanie zarządzenia pokontrolnego, którym było podjęcie (razem z Gminą G. na mocy porozumienia zwartego 15 listopada 2021 r.) działań polegających na wyeliminowaniu naruszeń związanych z prowadzaniem rekultywowanego składowiska odpadów komunalnych w B. Polegało to w szczególności na prowadzeniu monitoringu, o czym świadczy załączone do akt sprawy porozumienie z właścicielem rekultywowanego składowiska odpadów komunalnych w B. Po drugie, brak zaliczenia w poczet materiału dowodowego porozumienia spółki z Gminą G. z 15 listopada 2021 r., którego zawarcie jest wynikiem realizacji "ogólnikowego" zarządzenia pokontrolnego. Po trzecie, "obrazę" art. 151 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2021 r. poz. 779 ze zm.) w związku z "art. 8 Prawo przedsiębiorcy", przez "bezwzględny wymóg, którym obliguje się stronę do takiego zachowania, aby ta koniecznie (przy chęci wyzbycia się obowiązków i opraw zarządzającego składowiskiem) przeniosła prawa i obowiązki związane z prowadzeniem składowisk na inny zainteresowany podmiot, nawet w sytuacji, kiedy faktycznie nie ma innego podmiotu wyrażającego zainteresowanie przejęciem praw i obowiązków wynikających z przedmiotowej decyzji, a właściciel składowiska, którym jest Gmina G., pomimo tytułu własności obiektu specjalnego w zasadzie nie jest zobligowany do żadnego działania i nie wykazuje zainteresowania przejęciem praw i obowiązków prowadzącego składowisko odpadów komunalnych". Po czwarte, brak rozpatrzenia skargi na "zarządzenie pokontrolne i decyzji o przeniesieniu prawa i obowiązków prowadzącego zamknięte, rekultywowane składowisko odpadów komunalnych w B. łącznie z tytułem prawnym do nieruchomości, na którym to składowisko jest usytuowane". W ocenie spółki taka decyzja nie może funkcjonować samodzielnie, natomiast pominięcie braku tytułu prawnego do nieruchomości, na której zlokalizowane jest "skaldowsko" powoduje, że "sprawie brakuje koniecznego kontekstu oraz narusza prawo własności". Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o zmianę wyroku przez umorzenie przedmiotowego postępowania, a także o obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania i zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania. Spółka zrzekła się przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 189 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 17 lutego 2022 r., spółka cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednak sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Stwierdzając, że w tej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co oznaczało, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy podlegało umorzeniu. Z tych względów i na podstawie art. 189 p.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Ponadto, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie uiszczonego przez spółkę wpisu sądowego od skargi.