III OSK 2281/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: sędzia NSA Piotr Korzeniowski sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (sprawozdawca) Protokolant: asystent sędziego Łukasz Szlęzak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1282/19 w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Uzasadnienie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1282/19, po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów: 1. uchylił zaskarżoną decyzję, 2. zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego L. G. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zaskarżając ten wyrok w całości. W piśmie z dnia 26 maja 2023 r. skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 803) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 cyt. ustawy Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., II FSK 575/07, Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., II FSK 573/07, Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., I OSK 1517/10, Lex 741557, z dnia 18 stycznia 2013 r., I OSK 959/12, LEX nr 1273837; z dnia 16 lutego 2016 r., I OSK 2131/14). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.