III OSK 2260/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 12 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej G. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV SA/Wa 2608/22 oddalającego skargę G. R. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 28 września 2022 r., nr DTPO-NPOP.400.116.2022.3.SD w przedmiocie zobowiązania do zagospodarowania odpadów postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2608/22, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 ust. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) dalej zwanej "p.p.s.a." oddalił skargę G. R. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 28 września 2022 r., nr DTPO-NPOP.400.116.2022.3.SD w przedmiocie zobowiązania do zagospodarowania odpadów. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia GIOŚ w sprawie, gdyż jego przedwczesne wykonanie będzie skutkować nieodwracalną szkodą po stronie skarżącego (utylizacja w pełni zdatnego do remontu pojazdu). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest bezprzedmiotowy. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a.: "[w]niesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności". Natomiast z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ postanowieniem z 8 grudnia 2022 r., nr DTPO-NPOP.400.116.2022.4.SD, GIOŚ, na wniosek skarżącego zawarty w skardze, wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia z 28 września 2022 r., nr DTPO-NPOP.400.116.2022.3.SD. Z uzasadnienia postanowienia z 8 grudnia 2022 r. wynika jednoznacznie, że: "wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżonym postanowieniem w istocie wiąże się ze zniszczeniem przedmiotu objętego tym postanowieniem, wobec czego wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować szkody i trudne do odwrócenia skutki." Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia GIOŚ jest bezprzedmiotowy. Zgodnie bowiem z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w tym przepisie oznacza, iż: "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 609/18). W związku z tym nie ma potrzeby rozważać wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, skoro skarżący korzysta wciąż z ochrony tymczasowej, trwającej, zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., aż do uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.