III OSK 2125/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Fabryki X Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2951/23 w sprawie ze skargi Fabryki X Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia szacunkowej emisji dwutlenku węgla postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2951/23 oddalił skargę Fabryki X Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w D. – dalej: "Spółka", na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie określenia szacunkowej emisji dwutlenku węgla. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca Spółka. W treści skargi kasacyjnej zawarła m.in. wniosek o zawieszenie postępowania z urzędu, gdyż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, tj. postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Jeleniogórskiego z dnia 11 lipca 2019 r., znak: [...]. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżąca Spółka wskazała, że stwierdzenie nieważności ww. decyzji jest kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W związku z tym, zachodzi przesłanka zawieszenia niniejszego postępowanie do czasu rozstrzygnięcia postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji przenoszącej na Spółkę pozwolenie zintegrowane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje więc na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Ponadto, stwierdzić trzeba, że posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem sąd może świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w niniejszym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W warunkach rozpoznawanej sprawy Sąd rozpoznający przedmiotowy wniosek nie dopatrzył się takiego związku pomiędzy przedmiotową sprawą a wskazywanymi we wniosku sprawami o stwierdzenie nieważności orzeczeń, który uzasadniałby konieczność zawieszenia niniejszego postępowania kasacyjnego. Jak wynika z akt sprawy, wskazaną przez Spółkę we wniosku o zawieszenie postępowania, decyzją Starosty Jeleniogórskiego z dnia 11 lipca 2019 r., znak: [...], zmieniono decyzję tego organu z dnia 30 grudnia 2005 r., znak [...], w zakresie oznaczenia podmiotu prowadzącego instalację. Z kolei w ramach postępowania administracyjnego będącego przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym decyzją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 października 2023 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Spółki utrzymano w mocy decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 maja 2022 r., [...], określającą szacunkową wielkość emisji CO2 w 2019 r., zgodnie z art. 88 ust. 3 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 589), w wysokości: 0 Mg. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wprawdzie rację ma strona skarżąca kasacyjnie, że ewentualne stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej decyzji Starosty Jeleniogórskiego z dnia 11 lipca 2019 r. będzie mogło mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy, to na obecnym etapie postępowania zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 października 2023 r. korzysta z przymiotu ostateczności i nie sposób w ramach niniejszej sprawy wpadkowej dotyczącej zawieszenia postępowania sądowego rozstrzygać wstępnie o losach wniosku strony skarżącej kasacyjnie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 11 lipca 2019 r. Dodatkowo zauważyć należy, że nawet ewentualne stwierdzenie nieważności ww. decyzji z dnia 11 lipca 2019 r. nie oznacza że skarżąca Spółka zostanie pozbawiona środków prawnych w celu obrony swoich praw. Nie można również z góry zakładać, jaki będzie wynik postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Z kolei ewentualne stwierdzenie jej nieważności, nawet po prawomocnym zakończeniu postępowania w tej sprawie, otworzy stronie możliwość kwestionowania zaskarżonej obecnie decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 13 października 2023 r. w przewidzianym do tego stosownym trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Na obecnym etapie postępowania sądowego brak jest zatem podstaw do zawieszenia postepowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zwłaszcza że nie został w tej sprawie jeszcze wyznaczony ani skład orzekający, ani nie wyznaczono terminu rozprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.