III OSK 2059/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w 28 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1093/19 w sprawie skargi M.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 marca 2019 r. nr 443/kadr/19 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1093/19, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 marca 2019 r. nr 443/kadr/19 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów, uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1); zasądził od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego M.K. kwotę 497 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 288, ze zm.), oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 zd. 2 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. M.K., reprezentowany przez adwokata, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, w wysokości trzykrotności stawki przewidzianej przepisami prawa oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie procesowym z dnia 2 czerwca 2022 r. cofnął skargę kasacyjną, wskazując na treść prawomocnych wyroków: Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt XIII 1U 17669/18 oraz Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2022 r., sygn. akt III AUa 1032/21. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi kasacyjnej nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności i tym samym, w świetle art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a., jest dopuszczalne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku M.K. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wskazać należy, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Regulujące zwrot kosztów postępowania kasacyjnego przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. dotyczą sytuacji uwzględnienia skargi kasacyjnej bądź jej oddalenia, a nie umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podstawy uwzględnienia wniosku nie mógł stanowić również przepis art. 208 p.p.s.a. Niezależnie bowiem od tego, że przepis ten nawiązuje do wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207 p.p.s.a., to zawarta w nim przesłanka zwrotu kosztów wywołanych niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem strony nie może stanowić sankcji za korzystanie przez uprawniony podmiot z przysługującego mu prawa do sądu, ponieważ tak rozumiana – stanowiłaby zaprzeczenie istoty tego prawa. Z tego względu okoliczność wniesienia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargi kasacyjnej, a następnie jej cofnięcia, nie dawała podstaw do zasądzenia od tego podmiotu na rzecz M.K. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.