III OSK 2010/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji i uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt III OSK 2010/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1710/22 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 27 września 2022 r. nr 133/EU-O/2022 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2024 r., sygn. akt III OSK 2010/23, w ten sposób, że w sentencji wyroku w wierszu czternastym od góry oraz na pierwszej stronie uzasadnienia wyroku w wierszu czwartym od góry w miejsce słów: "A.K.", wpisać słowa: "A.K.".

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a." sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Przepisy ustawy nie mówią tego wprost, jednakże wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu podlegają również niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. W niniejszej sprawie, w komparycji wyroku oraz w uzasadnieniu wyroku wpisano jako skarżącego A.K. Z akt sprawy wynika natomiast jednoznacznie, że skarżącym w niniejszej sprawie jest A.K. W tych okolicznościach nie ulega wątpliwości, że zaistniałą sytuacja była oczywistą omyłką, która podlegała sprostowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.