III OSK 180/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2024 r., sygn. akt III OSK 180/23 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego delegowanego WSA Macieja Kobaka od rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/22 w sprawie ze skargi M. J. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 27 września 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o treść art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") oddalił wniosek M. J. o wyłączenie sędziego delegowanego WSA Macieja Kobaka od rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/22 w sprawie ze skargi M. J. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z 28 grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z 6 października 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie NSA z 27 września 2024 r., wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o uwzględnienie wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w przypadku ich poniesienia wraz z kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym. Dokonując interpretacji przepisu art. 194 § 1 P.p.s.a. skarżący stanął na stanowisku, iż na przedmiotowe postanowienie NSA przysługuje zażalenie. Z kolei dalsza część uzasadnienia stanowiła w istocie powtórzenie argumentacji podniesionej w uprzednio złożonym wniosku o wyłączenie sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Jak wynika z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na inne postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Nie ulega tym samym jakimkolwiek wątpliwościom, że wskazany środek zaskarżenia służy wyłącznie do weryfikacji wskazanych w ustawie orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, a także, że stanowi on katalog zamknięty. A contrario na postanowienia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny tego typu środek zaskarżenia nie przysługuje. Stosownie do treści art. 168 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowienia NSA są prawomocne i ostateczne, gdyż nie przysługują, co do nich środki odwoławcze. Ponadto w samym art. 194 § 1 P.p.s.a. ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, mimo odmiennego zapatrywania na tą kwestię skarżącego. Zaprezentowana wyżej argumentacja wynika z ugruntowanego stanowiska tak judykatury, jak i doktryny (por. postanowienia NSA: z 23 stycznia 2020 r., I GZ 422/19; z 9 marca 2011 r., II GZ 286/10; z 22 grudnia 2011 r., II GZ 224/10; z 29 grudnia 2010 r., I OZ 973/10; z 13 stycznia 2009 r., II GZ 301/09; z 4 kwietnia 2008 r., II GZ 187/07; z 14 kwietnia 2004 r., GSK 68/04 – te i inne orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.cbois.nsa.gov.pl.; por. także M. Kania. Zwyczajne środki zaskarżenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Monografia, Oficyna 2009, Lex/el; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010, str. 482; B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2, Warszawa 2009 r., str.530). Biorąc pod uwagę zaprezentowaną argumentację, należy zaznaczyć, że zamieszczona w piśmie sekretariatu NSA z 30 września 2024 r. informacja o braku zaskarżalności sygnalizowanego postanowienia była jak najbardziej właściwa. Trafnie zaznaczono przy tym, że orzeczenie to jest ostateczne. W konsekwencji, skoro skarżący wniesionym zażaleniem skarży postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2024 r. to środek ten jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.