III OSK 1754/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt III OSK 1754/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 269/19 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z 19 czerwca 2021 r., III SA/Gd 269/19, po rozpoznaniu skargi P. P., uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] marca 2019 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Komendant Wojewódzki Policji w [...]. Odpis skargi kasacyjnej został doręczony P. P. 13 sierpnia 2019 r. Skarżący wniósł 9 września 2019 r. (data nadania w Placówce Pocztowej) odpowiedź na skargę kasacyjną, w której odniósł się do treści skargi kasacyjnej organu oraz zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 grudnia 2022 r., III OSK 1754/21, oddalił skargę kasacyjną Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W piśmie z 6 lutego 2023 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2022 r. r., poprzez orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, podnosząc, że żądanie co do kosztów zgłosił w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym. Jednym z dodatkowych orzeczeń, które według przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zamieszcza z urzędu, jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, z uwagi na oddalenie skargi kasacyjnej od wyroku uwzględniającego skargę znajduje zastosowanie art. 204 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1. organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę albo przez 2. skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, które mogą podlegać zwrotowi od strony skarżącej kasacyjnie na rzecz strony przeciwnej, na podstawie art. 204 p.p.s.a. należy zaliczyć również zwrot kosztów związanych z przygotowaniem odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie bowiem do art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej odpisu skargi kasacyjnej. Po upływie terminu na wniesienie odpowiedzi lub po zarządzeniu doręczenia odpowiedzi wnoszącemu skargę kasacyjną, wojewódzki sąd administracyjny niezwłocznie przedstawi skargę kasacyjną wraz z odpowiedzią i aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Z powyższego wynika zatem, że termin na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynosi 14 dni od doręczenia stronie odpisu skargi kasacyjnej. Złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie określonym w art. 179 p.p.s.a. powoduje, że pismo to traci przymiot odpowiedzi na skargę kasacyjną i staje się zwykłym pismem procesowym, z którym na zasadach ogólnych zapoznają się sąd orzekający w sprawie, jak również strony postępowania, którym to pismo zostanie doręczone. Oznacza to, że zawarty w takim piśmie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest nieskuteczny i w związku z tym nie wywołuje zamierzonych skutków. Złożona do akt niniejszej sprawy odpowiedź na skargę kasacyjną nie mogła wywołać skutków procesowych, bowiem została ona wniesiona po terminie określonym w art. 179 p.p.s.a. Odpis skargi kasacyjnej organu został doręczony skarżącemu 13 sierpnia 2019 r. (v. zpo k. 64). Natomiast odpowiedź na skargę kasacyjną została wywiedziona 9 września 2019 r., a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu do jej wniesienia. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, w tych okolicznościach, nie zachodzą zatem podstawy do zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. W konsekwencji nie można przyjąć, że za sporządzenie tego pisma przysługuje wynagrodzenie, co jednocześnie uniemożliwiło przyjęcie, że strona poniosła w ramach postępowania kasacyjnego koszty podlegające zwrotowi. Tym samym pomimo oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę, wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa nie mógł skutkować ich przyznaniem, bowiem zwrot kosztów przysługuje jedynie za terminowe sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika (por. wyrok NSA z 30 czerwca 2021 r., II GSK 224/21; postanowienie NSA z 23 marca 2021 r., III OSK 3342/21). Powyższe oznacza, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2021 r., orzeczono o całości sprawy, a brak orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego wynikał z tego, że brak było podstaw do ich przyznania. Wobec tego wniosek strony o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 193 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.