III OSK 1752/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2308/21 w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 14 września 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 22 marca 2022 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalił skargę L. Z. na decyzję Prezesa Wód Polskich z 14 września 2021 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Warszawie z 13 maja 2019 r., znak: [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ww. decyzja dotyczy wybudowania urządzenia wodnego, przy użyciu którego mają być odprowadzane wody opadowe i roztopowe do rzeki Małej, płynącej wzdłuż wschodniej granicy działki skarżącego. Urządzenie to będzie oddziaływać bezpośrednio na tę nieruchomość m.in. przez zwiększenie prędkości nurtu rzeki, co spowoduje przyspieszenie podmywania i wypłukiwania brzegów rzeki położonych poniżej planowanego urządzenia wodnego oraz może prowadzić do ich zanieczyszczenia, a także do zalewania nieruchomości skarżącego, narażając skarżącego na znaczne szkody oraz koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, o których mowa w ww. przepisie, dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77). Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił w rozpoznawanym wniosku w wystarczający sposób przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w Warszawie z 13 maja 2019 r. Wprawdzie zawarł w skardze kasacyjnej wniosek wraz z krótkim uzasadnieniem, jednakże przedstawione przez niego argumenty okazały się zbyt ogólne i gołosłowne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że planowane do wykonania urządzenie wodne ma być wybudowane na działce nr [...], która nie graniczy bezpośrednio z działką nr [...] skarżącego. Zdaniem organu oraz Sądu pierwszej instancji, który oddalił przedmiotową skargę, brak jest podstaw do stwierdzenia, że urządzenie to będzie oddziaływało na działki położone po drugiej stronie drogi gminnej, w tym nieruchomości skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądza w tym momencie o prawidłowości stanowiska organów oraz Sądu pierwszej instancji, lecz zwraca uwagę, że skarżący nie przedstawił w rozpoznawanym wniosku takiej argumentacji, która przekonałaby Sąd, że wykonanie decyzji z 13 maja 2019 r. spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący poprzestał na ogólnym stwierdzeniu, że ww. urządzenie wodne będzie oddziaływać bezpośrednio na jego nieruchomość m.in. przez zwiększenie prędkości nurtu rzeki, co spowoduje przyspieszenie podmywania i wypłukiwania brzegów rzeki położonych poniżej planowanego urządzenia wodnego oraz może prowadzić do ich zanieczyszczenia, a także do zalewania nieruchomości skarżącego, narażając skarżącego na znaczne szkody oraz koszty. Twierdzenia te, niepoparte żadnymi dowodami lub odniesieniami do dowodów lub dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, należało uznać za niewystarczające, wobec zupełnie odmiennego, przytoczonego wyżej stanowiska organu oraz Sądu pierwszej instancji. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił rozpoznawany wniosek.