Sygnatura
III OSK 1636/26
Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., III OSK 1636/26
Wynik
Oddalono wniosek
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 960/25 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 14 października 2025 r., nr ZK-II.654.19.2025 w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony postanawia: oddalić wniosek.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
A. K. (dalej także jako: "strona skarżąca", "skarżący", "wnioskodawca"), reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego (dalej także jako: "Wojewoda", "organ II instancji", "organ odwoławczy") z dnia 14 października 2025 r. w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony. W przedmiotowej skardze pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, podnosząc, że z uwagi na argumentację powołaną w skardze oraz wysokie prawdopodobieństwo naruszenia przez organ I i II instancji powołanych przepisów postępowania administracyjnego, ustaw oraz przepisów wykonawczych, wniosek o wstrzymanie decyzji zasługuje na uwzględnienie. Ponadto pełnomocnik strony wskazał, że wykonanie decyzji przez organ spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Narazi skarżącego na karę pieniężną ze strony Prezesa URE oraz zagrozi dalszemu prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 960/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi: odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że pełnomocnik skarżącej nie wykazał, że zachodzą podstawy do udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Pełnomocnik w żaden sposób nie udokumentował sytuacji finansowej strony skarżącej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny w kontekście przesłanek określonych we wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku ogólnikowe i niepoparte żadnymi dowodami twierdzenia, iż wykonanie decyzji narazi skarżącego na karę pieniężną ze strony Prezesa URE oraz zagrozi dalszemu prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej. Przesłanką warunkującą wstrzymanie wykonania decyzji nie jest jakakolwiek szkoda (w tym majątkowa), lecz musi ona być znaczna. Brak możliwości odniesienia skutków wykonania objętego wnioskiem orzeczenia do faktycznej sytuacji majątkowej strony skutkuje tym, że nie sposób ocenić czy jego wykonanie spowoduje taką szkodę, która nie będzie mogła być stronie wynagrodzona np. przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego bądź odwrócenie zaistniałych skutków będzie trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że sam fakt realizacji decyzji administracyjnej w przedmiocie świadczeń rzeczowych na rzecz obronności kraju, nie jest wystarczającym argumentem do stwierdzenia, iż wykonanie takiej decyzji grozi skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać bowiem należy, że zaskarżona decyzja dotyczy obowiązku, który zmaterializuje się dopiero po wystąpieniu okoliczności wskazanych w zaskarżonej decyzji. Jego realizacja, jak wynika z sentencji decyzji, nastąpi w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, a co za tym idzie, w czasie pokoju nie powoduje dla strony żadnych ograniczeń w dysponowaniu pojazdem. Oznacza to zatem, że wykonalność decyzji jest zawieszona do czasu ziszczenia się przewidzianych w niej warunków. Orzeczenie jest prawomocne. Strona skarżąca nie wniosła środka odwoławczego w postaci zażalenia od przedmiotowego postanowienia Sądu pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 25 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Łd 960/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi: oddalił skargę. Skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wywiódł, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, skarżący zaskarżając go w całości i wnosząc, m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej przez Wojewodę, utrzymującej decyzję Burmistrza (...), w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w całości do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że w przedmiotowej sprawie wykonanie decyzji będzie prowadziło do powstania obowiązku zwrotu znacznych środków pieniężnych na rzecz organu, którymi Spółka obecnie nie dysponuje. Spółka nie otrzymała płatności za lata objęte wnioskami, między innymi, wskutek tego, że organy nie rozpoznały tych spraw w ustawowych terminach. Wykonanie zaskarżonej decyzji może zatem prowadzić do niewypłacalności spółki i likwidacji jej działalności, co stanowi skutek nieodwracalny. Podniósł, że do samej skargi dołączone zostały dokumenty, które uzasadniają stanowisko skarżącego w tym zakresie. Istnieje bowiem uzasadniona obawa, że wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd doprowadzi do nieodwracalnych szkód dla strony, w tym niemożności kontynuowania działalności w dotychczasowym zakresie. Nadto skarżący wskazał, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla samej strony. Tym samym uwzględnienie wniosku skarżącego jest niezbędne w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r. Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez Sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z dnia 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie takiego wniosku jest zatem możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w w/w przepisie. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, ale tylko wówczas, jeżeli realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została zatem do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mógłby dla strony wywołać taki akt, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ponownego wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożonego na etapie skargi kasacyjnej, ma okoliczność, że w tej kwestii wypowiedział się wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmawiając uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 960/25). Skarżący nie zaskarżył tego postanowienia, co doprowadziło do uprawomocnienia orzeczenia. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny obecnie rozpoznając ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zmienić lub uchylić postanowienie w sprawie wstrzymania wydane, na podstawie § 2 i 3, w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny będzie uprawniony do zmiany wydanego w niniejszej sprawie prawomocnego postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli w sprawie zmianie uległy okoliczności sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1473/19, LEX nr 2695344). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że okoliczności powołane przez skarżącego jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji są takie same, jak w jej poprzednim wniosku odmowie rozpatrzonym przez Sąd pierwszej instancji. Kolejny raz skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania uzasadnia tym, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych szkód dla strony, w tym niemożności kontynuowania działalności w dotychczasowym zakresie. Okoliczności, na których skarżący opiera zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odnoszą się zatem do tych samych kwestii, które były już przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w postanowieniu dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie przytoczył żadnych nowych okoliczności, z których wynikałaby zmiana jego sytuacji. Tymczasem obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności, w tym nowych okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie oznacza, że strona może poprzestać wyłącznie na tego typu oświadczeniach. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, w której przedmiotem zaskarżonego aktu objętego wnioskiem o wstrzymanie wykonania są obowiązki o charakterze pieniężnym lub rzeczowym. Dokonując oceny tego rodzaju wniosku, Sąd musi mieć możliwość stwierdzenia – w oparciu o konkretne dane – że uiszczenie określonej kwoty pieniężnej, świadczenia rzeczowego spowoduje uszczerbek w majątku strony skarżącej w zakresie, który można uznać za znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Złożony w tej sprawie wniosek nie pozwala na tego rodzaju ocenę. Wobec tego nie zaistniała zmiana okoliczności w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która była warunkiem koniecznym, aby zmienić lub uchylić poprzednio wydane postanowienia w tym zakresie. Brak podstawy do zmiany postanowienia na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. powoduje, że niemożliwe jest uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku. Brak jest bowiem podstaw, by w oparciu o takie same argumenty strony skarżącej dokonywać odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku. Dodać należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opiera się również na zakwestionowaniu zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji, bowiem skarżący kilkukrotnie powołuje się na argumentację i uzasadnienie do zarzutów skargi kasacyjnej – i tak: "Szerzej na temat wskazywano już w treści samej skargi (por. pkt 21-24 uzasadnienia skargi" lub "(...) o czym również była już mowa powyżej (por. pkt 17 – 20 uzasadnienia skargi"). Innymi słowy, uzasadnienie wniosku nie zawiera spójnej argumentacji, popartej konkretnymi okolicznościami czy faktami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 22 lipca 2026
- Symbol z opisem
- 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Wojewoda
- Sędziowie
- Sławomir Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 i §4 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Go 408/26 · 1 października 2026
Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 1 października 2026 r., II SA/Go 408/26
Sygnatura: II SA/Bk 445/26 · 29 września 2026
Wyrok WSA w Białymstoku z 29 września 2026 r., II SA/Bk 445/26
Sygnatura: II SA/Sz 484/26 · 24 września 2026
Wyrok WSA w Szczecinie z 24 września 2026 r., II SA/Sz 484/26
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny