III OSK 1624/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej działając z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej Warmińsko-Mazurskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 136/22 w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 30 grudnia 2021 r., nr 133/2021 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: sprostować z urzędu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 1624/22, w ten sposób, że w wierszu dwunastym liczonym od dołu po sformułowaniu "skargi kasacyjnej" wpisać "Warmińsko-Mazurskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że Naczelny Sąd Administracyjny, wydając 3 kwietnia 2024 r. wyrok o sygn. akt III OSK 1624/22, rozpoznawał skargę kasacyjną Warmińsko-Mazurskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, którą to stronę pominięto w sentencji wyroku, pozostawiając po sformułowaniu "skargi kasacyjnej" puste miejsce. Zarówno z punktu 2. sentencji wyroku, w której zasądzono na rzecz ww. organu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, jak i z uzasadnienia wyroku jednoznacznie i w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wynika, że skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wniósł Warmińsko-Mazurski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej. Pominięcie w sentencji ww. organu stanowiło zaś następstwo oczywistej omyłki wynikłej przy komputerowym opracowaniu projektu sentencji. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji.