III OSK 1064/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 1064/21 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Zarządu Zlewni [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 718/18 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w pkt. 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 1064/21 w ten sposób, że w miejsce: "100 (sto) złotych" wpisać: "511 (pięćset jedenaście) złotych".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w pkt. 2 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2021 r. błędnie wskazano, że zwrotowi na rzecz organu ze środków budżetowych WSA w Łodzi podlega wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych. Z akt sądowych natomiast bezsprzecznie wynika, że wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w kwocie 511 złotych. Oczywistą omyłkę należało zatem sprostować. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.