III OSK 1054/25

Dnia 10 grudnia 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędziowie: sędzia NSA Artur Kuś (spr.) sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy Mińsk Mazowiecki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 766/24 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy Mińsk Mazowiecki w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2 grudnia 2024 r. oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 766/24 po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. S. (dalej: "skarżący") na bezczynność Wójta Gminy Mińsk Mazowiecki (dalej: "Wójt", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2 grudnia 2024 r. w pkt 1: zobowiązał Wójta do rozpatrzenia punktu 2 w części dotyczącej dokumentacji, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy oraz punktu 3, 4 i 5 wniosku skarżącego z 2 grudnia 2024 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w pkt 2: stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt 3: w pozostałym zakresie skargę oddalił; w pkt 4: zasądził od Wójta na rzecz skarżącego 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął następujące okoliczności faktyczne i prawne. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta. Skarżący wskazał, że 2 grudnia 2024 r. zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Umowy na wykonanie projektu organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...] w związku z planowaną budową progów zwalniających wraz z dokumentacją na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy; 2. Projektu aktualizacji organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...] zawierającego planowane progi zwalniające wraz z jego zaopiniowaniem i zatwierdzeniem oraz dokumentację na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy; 3. Umowy na zakup i montaż progów zwalniających na ul. [...] w miejscowości [...] w roku 2024 wraz z dokumentacją na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy; 4. Umowy na wykonanie projektu czasowej organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...] w związku z planowaną budową progów zwalniających wraz z dokumentacją na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy; 5. Projektu czasowej aktualizacji organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...] zawierającego planowane progi zwalniające wraz z jego zaopiniowaniem i zatwierdzeniem oraz dokumentację na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy; 6. Dokumentacji potwierdzającej wykonanie analizy lub oceny przestrzegania ograniczenia prędkości na ul. [...] w miejscowości [...] wraz z tą analizą i umową na jej wykonanie wraz z dokumentacją na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy. Podniósł, że 16 grudnia 2024 r. otrzymał odpowiedź od organu, w której Wójt wyraził stanowisko, że "Projekt aktualizacji organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...] zawierającego planowane progi zwalniające wraz z jego zaopiniowaniem i zatwierdzeniem oraz dokumentację na podstawie, której dokonano wyboru wykonawcy, informuje, że tutejszy organ nie jest w posiadaniu przedmiotowej dokumentacji z uwagi na fakt, że przedmiot umowy obejmujący realizację projektu organizacji ruchu nie został jeszcze zaopiniowany i zatwierdzony", oraz "Projekt czasowej aktualizacji organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...]" zawierającego planowane progi zwalniające wraz z jego zaopiniowaniem i zatwierdzeniem oraz dokumentację na podstawie, której dokonano wyboru informuje, że tutejszy organ nie jest w posiadaniu przedmiotowej dokumentacji z uwagi na fakt, że przedmiot umowy nie został jeszcze zaopiniowany i zatwierdzony. Zdaniem skarżącego, przedmiotem złożonego wniosku jest informacja podlegająca udostępnieniu. Stwierdził, że informacje, o których udostępnienie się zwrócił, stanowią przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o działalności organów władzy publicznej oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skarżący wskazał, że złożony do zatwierdzenia i zaopiniowania przez Wójta - zarządcę drogi i ruchu projekt aktualizacji stałej organizacji ruchu na ul. [...] został przekazany do organu 9 grudnia 2024 r. i znajduje się w siedzibie organu, co potwierdził zastępca Wójta Gminy na Komisji Skarg Wniosków i Petycji 16 grudnia 2024 r. Zdaniem skarżącego, dokument znajduje się w posiadaniu organu i że stanowi on informację publiczną. Skarżący zwrócił uwagę, że wprawdzie zaopiniowanie i zatwierdzenie projektu jeszcze nie nastąpiło, podkreślił jednak, że nie wnosił o przesłanie projektu zaopiniowanego i zatwierdzonego lecz o projekt wraz z innymi dokumentami tj. zaopiniowaniem i zatwierdzeniem, których brak nie zwalnia z przekazania projektu i innych koniecznych do jego realizacji dokumentów i nie stanowią one części projektu, a są jedynie przejawem działania organy zarządzającego drogą i ruchem wobec projektu złożonego przez autora z którym zawarto umowę na wykonanie samego projektu. Skarżący podniósł także, że "Projekt czasowej organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...]" został złożony przez wykonawcę umowy na jego wykonanie 12 grudnia 2024 r. i tak również nie został jeszcze zaopiniowany i zatwierdzony. Ponownie stwierdził, że brak zaopiniowania i zatwierdzenia nie zwalnia z obowiązku udostępnienia projektu, a brak części dokumentów "towarzyszących" na etapie realizacji innych koniecznych do jego realizacji dokumentów nie zwalnia organu z obowiązku udostępnienia samego projektu. W skardze zarzucił naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej: "BIP") lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej - EPUAP, na adres Skarżącego przekazał odpowiedź na ww. wniosek wskazując odnośnie do pkt 1, że skan przedmiotowej umowy oraz wyjaśnienia co do pozostałego zakresu żądanych dokumentów z niniejszego punktu, zostały przekazane skarżącemu wraz z pismem z 4 grudnia 2024 r. nr IN. 1431.187.2.2024.AW. Organ poinformował, że nie jest w posiadaniu dokumentacji, o którą wnioskował skarżący, z uwagi na fakt, że przedmiot umowy obejmujący realizację projektu organizacji ruchu nie został jeszcze zaopiniowany i zatwierdzony; W odniesieniu do pkt 6 wniosku organ poinformował, że przekazał przedmiotową analizę. Ponadto poinformuję, że nie jest w posiadaniu innych wnioskowanych dokumentów. Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie częściowo uwzględnił skargę. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że organ wykazał, że skan umowy, której udostępnienia skarżący domagał się w pkt 1 wniosku oraz wyjaśnienia co do pozostałego zakresu żądanych dokumentów z tego punktu, zostały mu przekazane wraz z pismem z 4 grudnia 2024 r. W związku z powyższym oddalił skargę w tym zakresie Odnosząc się do bezczynności organu w zakresie odpowiedzi dotyczącym pkt 2-5 wniosku Sąd I instancji stwierdził, że organ nie wskazał, że nie jest w posiadaniu tych dokumentów oraz nie zakwestionował podanych przez skarżącego informacji, że projekt aktualizacji stałej organizacji ruchu na ul. [...] został przekazany do organu 9 grudnia 2024 r. i znajduje się w siedzibie organu. Ponadto Sąd wskazał, że "Projekt czasowej organizacji ruchu na ul. [...] w miejscowości [...]" został złożony przez wykonawcę umowy na jego wykonanie, 12 grudnia 2024 r. i tak jak projekt aktualizacji nie został jeszcze zaopiniowany i zatwierdzony. W ocenie Sądu I instancji, w światle obowiązujących przypisów, brak jest podstaw do twierdzenia, że brak zaopiniowania i zatwierdzenia projektu uniemożliwia jego udostępnienie. Analizując bezczynność organu odnośnie realizacji pkt 6 wniosku skarżącego Sąd zwrócił uwagę, że 16 grudnia 2024 r. organ przekazał skarżącemu przedmiotową analizę i poinformował, że organ nie jest w posiadaniu innych wnioskowanych dokumentów. W konsekwencji Sąd I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił skarżącemu wnioskowanej w pkt 2-5 wniosku informacji, nie wydał również decyzji o odmowie jej udostępnienia. Zdaniem Sądu I instancji, Wójt popadł w stan bezczynności na gruncie u.d.i.p., a stan ten nie został konwalidowany do daty wyrokowania. Organ wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zarzucając naruszenie: I. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez rozpatrzenie skargi wniesionej w terminie, w którym organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie pozostawał w bezczynności; 2. art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez uznanie, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, podczas gdy organ w terminie poinformował wnioskodawcę, iż nie posiada wnioskowanych informacji podając - jednocześnie przyczynę braku ich posiadania, wobec czego wypełnił obowiązek załatwienia sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w sytuacji, gdy organ nie posiada żądanych informacji, a więc nie pozostawał w bezczynności; 3. art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., poprzez zobowiązanie Wójta do rozpatrzenia pkt 2 w części dotyczącej dokumentacji, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy oraz pkt 3,4 i 5 wniosku skarżącego z 2 grudnia 2024 r., podczas gdy organ udostępnił skarżącemu posiadane informacje w zakresie pkt 2 i 5 na podstawie ponownego wniosku z 14 grudnia 2024 r., o zatwierdzone i zaopiniowane projekty, które wnioskodawca otrzymał wraz z pismem nr IN. 1431.214.2.2024.AW z 27 grudnia 2024 r., natomiast do pkt 3 i 4 organ odniósł się już w udostępnionej 16 grudnia 2024 r., informacji; 4. art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., poprzez dokonanie oceny bezczynności organu przy bez uwzględnieniu relewantnych okoliczności sprawy; WSA w Warszawie, nie przeprowadził analizy dołączonych do sprawy dowodów i wyjaśnień organu, a zawarta w uzasadnieniu relacja jest niepełna, co skutkowało błędnym przekonaniem, ze organ pozostawał w bezczynności; Podnosząc powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ewentualnie jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 1. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych. 2. Skarżący kasacyjne organ nie zgadza się z wyrokiem Sądu I instancji, który: a) zobowiązał Wójta do rozpatrzenia pkt 2 wniosku w części dotyczącej dokumentacji, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy oraz pkt 3, 4 i 5 wniosku z 2 grudnia 2024 r.; b) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z "rażącym naruszeniem prawa"; c) pozostałym zakresie skargę oddalił; d) zasądził od Wójta na rzecz skarżącego 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej organ wskazuje, że zaskarża ten wyrok w części, tj. w zakresie pkt 1 wyroku (tj. w zakresie zobowiązania Wójta do rozpatrzenia pkt 2 wniosku w części dotyczącej dokumentacji, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy oraz pkt 3, 4 i 5 wniosku z 2 grudnia 2024 r.). Zdaniem NSA, Sąd I instancji prawidłowo wskazał miedzy innymi, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p, nie umorzył postępowania bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W zaskarżonym wyroku prawidłowo wskazano również na to, że organ jest podmiotem ustawowo zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej oraz wskazano podstawę prawną tego umocowania, tj. art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Sąd I instancji wskazał również na rozumienie i desygnaty pojęcia "informacja publiczna". Główny problem, który zaistniał w niniejszej sprawie odniósł się do "charakteru żądanych informacji" - jako informacji publicznej która może udostępniona w żądanej formie. W ocenie Sądu I instancji: - organ wykazał, że skan umowy (o której mowa w pkt 1 wniosku) oraz wyjaśnienia co do pozostałego zakresu żądanych dokumentów z niniejszego punktu, zostały przekazane Wnioskodawcy wraz z pismem z 4 grudnia 2024 r.; zatem prawidłowo Sąd I instancji oddali skargę w tym zakresie (por. pkt 3 wyroku); - w zakresie opisanym w pkt 2-5 wniosku nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że brak zaopiniowania i zatwierdzenia projektu uniemożliwia jego udostępnienie; zatem organ nie może twierdzić, że "niezatwierdzona dokumentacja" powoduje brak możliwości jej udostępnienia tym bardziej, że organ nie wskazał, że nie jest w posiadaniu tych dokumentów oraz nie zakwestionował podanych przez skarżącego informacji, że projekt aktualizacji stałej organizacji ruchu na ul. [...] został przekazany do organu 9 grudnia 2024 r. i znajduje się w siedzibie organu; tłumaczenie organu w skardze kasacyjnej, że: "(...) organ nie odczytał aby wnioskodawca żądał również niezaopiniowanych i niezatwierdzonych projektów" a ponad to, że: "(...) na dzień udostępniania informacji był już w ich posiadaniu, co potwierdza sam wnioskodawca w piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2025 r., a także zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień organu oraz notatek służbowych i noty księgowej pracowników Urzędu Gminy Mińsk Mazowiecki" nie ma znaczenia dla oceny "bezczynności" organu w zakresie rozpatrzenia wniosku z 2 grudni 2024 r.; - w zakresie opisanym w pkt 6 wniosku, Sąd wskazał, że 16 grudnia 2024 r. organ przekazał skarżącemu przedmiotową analizę i poinformował, że organ nie jest w posiadaniu innych wnioskowanych dokumentów. Podsumowując, Sąd I instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie (do dnia wniesienia skargi) organ nie udostępnił skarżącemu wnioskowanej w piśmie z dnia 2 grudnia 2024 r. w pkt 2-5 informacji. Nie wydał również decyzji o odmowie jej udostępnienia. Zatem pozostawał w "bezczynności" w zakresie udostępnienia informacji publicznej. 3. W ocenie NSA, stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe a wszelkie zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie. Ze względu na sposób sformułowania zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej można odnieść się do nich w sposób łączny. Nie można zgodzić się z zarzutem skargi kasacyjnej wskazującym na to, że Sąd I instancji zobowiązał Wójta do udostępnienia informacji publicznej, która: "(...) bądź jest już w posiadaniu wnioskodawcy M. S., bądź na dzień udostępnienia informacji organ nie był w posiadaniu wnioskowanych informacji, w związku z powyższym nie był w stanie ich udostępnić, o czym w terminie wynikającym z art. 13 ust 1 u.d.i.p., poinformował wnioskodawcę". Sąd I instancji wyraźnie w sentencji wyroku wskazał bowiem na informacje, które nie zostały prawidłowo udostępnione wnioskodawcy, tj.: a) punktu 2 wniosku w części dotyczącej dokumentacji, na podstawie której dokonano wyboru wykonawcy, b) punktu 3, 4 i 5 wniosku oraz na to, że skarga w zakresie bezczynności organu w pozostałych punktach jest niezasadna o i podlega oddaleniu (pkt 3 sentencji wyroku). Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego został złożony do organu w dniu 2 grudnia 2024 r. a skarga na bezczynność w dniu 16 grudnia 2024 r. Twierdzenie organu, że "(...) Skarżący w dniu 14 grudnia 2024 r. złożył ponowny wniosek o zatwierdzone i zaopiniowane projekty, które otrzymał wraz z pismem nr 1N.1431.214.2.2024.AWz dnia 27.12.2024 r." dotyczą zatem nowego wniosku skarżącego (odrębnie procedowanego) a nie wniosku 2 grudnia 2024 r., którego dotyczyło niniejsze postępowanie w sprawie "bezczynności" organu. Zatem okoliczność złożenia nowego wniosku nie powoduje tego, że "(...) gdyby Sąd prawidłowo przeanalizował i ocenił materiał dowodowy, doszedłby co najmniej do przekonania, że postępowanie w tym zakresie, tj. w odniesieniu do pkt 2 i pkt 5 wniosku, należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". W związku z tym niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. wskazujący, że WSA w Warszawie nie przeprowadził analizy dołączonych do sprawy dowodów i wyjaśnień organu, a zawarta w uzasadnieniu relacja jest niepełna, co doprowadziło do wadliwości wydanego rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności). Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu (czynności), zasadniczo nie podlega uwzględnieniu (por. wyrok NSA z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 628/21). Naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. może stanowić usprawiedliwioną podstawę kasacyjną wówczas, gdy Sąd przyjął i wnioskował o jakimś fakcie na podstawie źródła znajdującego się poza aktami sprawy, a mianowicie wówczas, gdy wbrew zasadzie wyrażonej na gruncie przywołanego przepisu prawa naruszył zakaz wyprowadzania oceny prawnej na podstawie faktów i dowodów niewynikających z akt sprawy, a tym samym zakaz wykraczania poza materiał dowodowy zebrany w postępowaniu zakończonym decyzją (por. wyrok NSA z 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt I OSK 712/23). 4. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem NSA, niezasadne jest twierdzenie organu, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji powinien oddalić skargę w całości tj., również w zakresie pkt 2,3, 4 i 5 wniosku M. S. z 2 grudnia 2024 r., a tym samym także eliminacja pkt 2 i 4 wyroku. Bezczynność na gruncie u.d.i.p. polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Jedynie w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Podkreślić należy, że brak pełnej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, czy odpowiedź nieadekwatna do treści wniosku lub niepełna skutkuje uwzględnieniem skargi na bezczynność. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę na bezczynność bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Dla uznania bezczynności konieczne jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione. 5. Z wyłożonych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.