III OPP 34/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie NSA Przemysław Szustakiewicz Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 40/21 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 9 grudnia 2020 r., nr DSE3-K0918-552-DSE4-3246-7/20 w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego przysługującego osobom zesłanym lub deportowanym przez władze ZSRR w latach 1936-1956 postanawia: 1. odrzucić skargę na przewlekłość postępowania; 2. zwrócić M. K. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi na przewlekłość postępowania w wysokości 200 (dwieście) złotych.

M. K. pismem z dnia 10 kwietnia 2022 r. (które wpłynęło do NSA dnia 25 kwietnia 2022 r.) wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 40/21 w sprawie z jej skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 9 grudnia 2020 r. w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego przysługującego osobom zesłanym lub deportowanym przez władze ZSRR w latach 1936-1956. Z akt wynika, że ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 19 stycznia 2021 r. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2021 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Gd 40/21, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Zarządzeniem z dnia 2 marca 2021 r. skierowano sprawę na posiedzenie niejawne w trybie uproszczonym, a zarządzeniem z dnia 10 marca 2021 r. wyznaczono termin posiedzenia na 7 kwietnia 2021 r. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę skarżącej na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 9 grudnia 2020 r. W tych okolicznościach skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, domagając się stwierdzenia przewlekłości w sprawie, przyznania od Skarbu Państwa kwoty w wysokości 1000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej zwanej "ustawą") skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość postępowania stanowi więc doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu. Jest zatem środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez Sąd - jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2011 r., I OPP 50/11, LEX nr 852830). Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2013 r. II FPP 3/13). Z powyższego wynika, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania w sprawie, której dotyczy, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. Za niedopuszczalne uznać zatem należy zarówno wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem. Z akt sprawy wynika, że w postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 40/21 zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2021 r. Z kolei wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy został prawomocnie rozpoznany postanowieniem tego Sądu z dnia 3 sierpnia 2021 r. Z powyższych względów skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak już bowiem wyżej wskazano niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu tego postępowania. Ponadto z uwagi na argumentację skargi na przewlekłość postępowania, należy również wyjaśnić, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę na przewlekłość postępowania, stosownie do art. 12 ust. 3 zdanie drugie ww. ustawy, nie może wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy, a zatem nie ocenia prawidłowości podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć, więc argumenty tego rodzaju podnoszące przez skarżącą, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na przewlekłość postępowania NSA orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.