III OPP 24/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi [...] Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 337/24 w sprawie ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na decyzję Rektora Politechniki Wrocławskiej z dnia 24 maja 2024 r. (bez numeru) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Pismem z dnia 15 maja 2025 r. [...] Stowarzyszenie [...] z siedzibą w K. (dalej: skarżący) wniosło skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 337/24 zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi skarżącego na decyzję Rektora Politechniki Wrocławskiej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi skarżący wniósł o: stwierdzenie, że w ww. postępowaniu sądowym doszło do przewlekłości; przyznanie od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 4.000 zł; wydanie Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu we Wrocławiu zalecenia rozpatrzenia skargi w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania postanowienia wraz z aktami sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny; zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skargowego. W treści uzasadnienia ww. pisma skarżący wskazał, że czynności w przedmiotowym postępowaniu są podejmowane opieszale, a nadto zwrócił uwagę na wadliwe wezwanie Stowarzyszenia do złożenia pełnomocnictwa prezesa zarządu do samodzielnego działania w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. z 2023 r., poz. 1725 ze zm., dalej: ustawa). Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Pewna wskazówka, jaki okres może świadczyć o przewlekłości postępowania wynika z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14; 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13; 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OPP 27/11; 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. Przy rozpoznawaniu skargi na przewlekłość postępowania bierze się pod uwagę nie tylko czas trwania postępowania, ale kontrolą powinna być objęta także terminowość poszczególnych czynności podejmowanych przez Sąd w toku postępowania, a niezbędnych do rozpoznania sprawy. Początek biegu terminu dla obliczania przewlekłości postępowania sądowego stanowi wszczęcie tego postępowania w danej instancji. Ustalenie zaistnienia przewlekłości postępowania nie jest zależne jedynie od upływu czasu i subiektywnych odczuć skarżącego, a jest wypadkową czynników obiektywnych oraz czasu niezbędnego do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi przepisami przewidującymi prowadzenie określonych procedur. Przewlekłość jest bowiem pojęciem, które oznacza, że jakieś zdarzenia czy stany są nadmiernie rozciągnięte w czasie, rozwleczone i przedłużają się. Jest to, co oczywiste, pojęcie względne, a zatem zawsze musi być odnoszone do konkretnych realiów sprawy i przyjętego trybu postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2013 r. sygn. akt I FPP 12/13). Jedynie nadmierne odstępstwa od czasu koniecznego do wykonania określonych czynności sądowych, prac i procedur mogą być uznawane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki, o jakim mowa w ww. ustawie. Skoro pojęcie przewlekłości postępowania nie jest zależne wprost od długości toczącego się postępowania, to tym samym nie można dokonywać ocen wyłącznie przez pryzmat czasu, jaki upłynął od momentu wniesienia danego środka prawnego do momentu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia. W doktrynie zwrócono uwagę, że jeśli ustawa nie zawiera żadnych wskazówek co do długości określonych czynności czy stadiów postępowania, należy się odwołać do wiedzy wynikającej z praktyki, orzecznictwa sądów lub przeciętnej długości postępowania w podobnych sprawach (P. Górecki, S. Stachowiak, P. Wiliński, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego i sądowego. Komentarz, Lex 2010). Z akt sprawy wynika, że od dnia wpływu do Sądu pierwszej instancji skargi na decyzję organu, tj. od dnia 25 czerwca 2024 r., Sąd ten dokonywał bieżących czynności mających na celu nadanie dalszego biegu tej skardze, m.in. na bieżąco zarządzono doręczanie korespondencji stronom postępowania, wzywano je do uzupełnienia braków formalnych, oceniano czynności procesowe stron wydając stosowne postanowienia, a także zbadano pod kątem formalnym środki odwoławcze skarżącego i nadawano im dalszy bieg poprzez przekazanie akt celem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Po zwrocie akt z rozpoznanym zażaleniem skarżącego do Sądu pierwszej instancji dokonywano kolejnych czynności zmierzających do rozpoznania sprawy. Chronologicznie ostatnią czynnością Sądu pierwszej instancji było przekazanie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargi na przewlekłość postępowania. Z uwagi na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy nie może stanowić o nieuzasadnionej zwłoce sądu, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, iż Sąd ten terminowo podejmuje czynności zmierzające do jej rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.