III ONP 2/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.D. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2026 r. sygn. akt III ONP 2/26 o odrzuceniu skargi W.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt III OZ 726/25 postanawia odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 marca 2026 r. sygn. akt III ONP 2/26 odrzucił skargę W.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2026 r. sygn. akt III OZ 726/25, oddalającego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 listopada 2025 r. sygn. akt II SO/Bd 10/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z wniosku W.D. o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna, bowiem została sporządzona osobiście przez skarżącego, pomimo obowiązku jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, co wynika z art. 285l w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Powyższe postanowienie z dnia 19 marca 2026 r. zostało doręczone stronie w dniu 1 kwietnia 2026 r. W dniu 2 kwietnia 2026 r. W.D. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane: "SKARGA na mające nieuczciwy charakter Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie z 19 marca 2026 r. w sprawie o sygn. akt. III ONP 2/26". W piśmie tym skarżący wyraził niezadowolenie z w/w postanowienia z dnia 19 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 2 kwietnia 2026 r. stanowi w istocie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2026 r. Zażalenie to jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Zgodnie zaś z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarówno wyroki, jak i postanowienia) nie podlegają jednak zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich zwyczajny środek odwoławczy, jakim jest zażalenie. W tej sytuacji zażalenie W.D. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 19 marca 2026 r. sygn. akt III ONP 2/26, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.