III FZ 93/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. B., H. B., P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Ke 21/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 10 lipca 2023 r. nr SKO PO-41/3551/695/2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 21/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę S. B. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach (dalej: SKO) z dnia 10 lipca 2023 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi – H. B., dnia 13 lipca 2023 r. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do WSA. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że termin do wniesienia skargi na to orzeczenie upłynął dnia 14 sierpnia 2023 r. (12 i 13 sierpnia 2023 r. były dniami wolnymi od pracy – art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), tymczasem Skarżący skargę wniósł dopiero w grudniu 2023 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę Skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., ponieważ została ona złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Na powyższe postanowienie WSA, H. B., P. B. oraz Skarżący złożyli zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca. W niniejszej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy zaskarżona decyzja SKO została doręczona Skarżącemu w dniu 13 lipca 2023 r. (ZPO – k. 57 akt administracyjnych). Decyzja ta zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia. Pierwszym dniem 30-dniowego terminu do złożenia skargi na ww. decyzję był dzień 14 lipca 2023 r., zaś ostatnim, zgodnie art. 83 § 2 P.p.s.a., 14 sierpnia 2023 r. Przypomnieć bowiem należy, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie trzydziesty dzień liczony od dnia 14 lipca 2023 r. wypadał w sobotę 12 sierpnia 2023 r., zatem poniedziałek 14 sierpnia 2023 r. był ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi. Tymczasem skarga została nadana osobiście przez Skarżącego w Urzędzie Miasta w [...] w dniu 11 grudnia 2023 r., co jest bezsprzeczne i czego nie podważa Skarżący. Zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zważywszy na wcześniej przywołany przepis, WSA zobowiązany był odrzucić skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.