III FZ 82/25

Dnia 10 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "M." sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Go 130/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 14 marca 2024 r., nr SKO-412/181-P/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 grudnia 2024 r., I SA/Go 130/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie "M." sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie z 21 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z 14 marca 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. Wyrokiem z 5 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę spółki na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z 14 marca 2024 r. Wywiedziona od powyższego wyroku skarga kasacyjna została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucona postanowieniem z 21 listopada 2024 r. z uwagi na niezachowanie przy jej sporządzeniu wymogu adwokacko-radcowskiego. Zażalenie spółki wniesione 4 grudnia 2024 r. na ww. postanowienie zostało sporządzone i podpisane osobiście przez prezesa zarządu skarżącej spółki. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie mając na uwadze art. 194 § 4 p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie z 18 grudnia 2024 r. skarżąca spółka wniosła o zmianę wydanego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie skarżącego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11). Skarżąca wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej otrzymała informację o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Zażalenie na to postanowienie, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżąca wniosła osobiście. Prezes zarządu reprezentujący spółkę nie jest adwokatem lub radcą prawnym, nie podnosił również w toku postępowania, aby dotyczyło go którekolwiek wyłączenie od obowiązku sporządzenia przedmiotowego zażalenia przez jedną z wymienionych profesji, ustanowione w art. 175 § 2 p.p.s.a. Obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przez osobę spełniającą wymagane ustawowo kwalifikacje ma charakter bezwzględny. Tym samym czyni to zarzut skarżącej, dotyczący możliwości samodzielnej reprezentacji przed NSA, zarzutem niezasadnym. Bezspornym w sprawie jest, że skarżący wniósł do WSA zażalenie na postanowienie tego sądu odrzucające skargę kasacyjną. Zostało ono podpisane przez prezesa zarządu spółki. Zatem wniesiony środek zaskarżenia nie spełniał wymogu ustanowionego w art. 194 § 4 p.p.s.a., przez co podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.