III FZ 82/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 września 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 614/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. W. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 15 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie skargi na uchwałę rady gminy w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. W. na uchwałę Rady Gminy K. w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 26.08.2020 r. Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Przesyła zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu 2.09.2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 9.09.2020 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi oraz nie podał numeru PESEL, a taki numer nie znajduje się również w aktach administracyjnych skargi. Dopiero w dniu 15.09.2020 r., a więc po terminie do tego wskazanym skarżący złożył w sądzie pismo będące uzupełnieniem braków formalnych skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z załącznikami. Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.p.s.a skargę tę odrzucił oraz zwrócił uiszczoną na poczet wpisu kwotę 300 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wskazał, iż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie został przez niego dotrzymany, gdyż w dniu 2.09.2020 r. miał wypadek, w skutek którego doznał urazu nogi, co skutkowało wystąpieniem powikłań w postaci gorączki oraz niemożności poruszania się oraz koniecznością udania się do poradni chirurgicznej w dniu 9.09.2020 r. Jednocześnie w zażaleniu zawarł wniosek o przywrócenie terminu do ''rozpatrzenia (...) skargi". Do zażalenia dołączył kopię dokumentacji lekarskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 3 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona to, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Ponadto osoba fizyczna, która wnosi skargę, ma obowiązek w pierwszym piśmie w sprawie podać numer PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a.); brak ten podlega uzupełnieniu także w terminie 7 dni, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że skarżący uchybił wyznaczonemu terminowi do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych i fiskalnych skargi – czemu zresztą nie zaprzecza. W wyznaczonym terminie, który upłynął 9.09.20 r. skarżący nie uiścił bowiem wpisu i nie usunął braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie obowiązany był skargę tę odrzucić. Bez wpływu na zasadność ocenianego rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że skarżący uiścił wpis po terminie a także, iż złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu. Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki ex nunc, tzn. od daty złożenia wniosku. Nie działa ono z mocą wsteczną (w odniesieniu do opłat sądowych, których termin uiszczenia upłynął przed złożeniem wniosku o prawo pomocy), lecz obejmuje swoim zakresem wszelkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe. Wobec powyższego nawet przyznanie skarżącemu prawa pomocy po upływie terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które skarżący miał obowiązek uiścić przed złożeniem wniosku. Również, bez wpływu dla oceny prawidłowości zaskarżonego orzeczenia pozostaje nadesłanie numeru PESEL po upływie terminu do tego przewidzianego. W oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawidłowo stwierdził, że nieuiszczenie przez skarżącego wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkować musiało jej odrzuceniem. Tym samym zasadnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, że w terminie do tego przewidzianym skarżący nie uzupełnił ani braku fiskalnego skargi ani braków formalnych skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Jednocześnie należy zauważyć, że argumentacja zawarta w zażaleniu de facto może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 P.p.s.a. Dlatego też, należy podkreślić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Skarżący zatem ma prawo (i z niego skorzystał) do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Niemniej należy zauważyć, że jeżeli skarżący nie czekając na wynik niniejszego postępowania złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który oparty jest na twierdzeniu, że do jego uchybienia doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, tym samym przyznaje on, że do wezwania się nie zastosował, co rozpoznawane zażalenie czyni niezrozumiałym i w istocie zbędnym. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącego.