III FZ 80/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 273/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 17 października 2019 r., nr 1201-IEE.711.1.148.2019.2.ET w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 19 września 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 273/22 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przedłużył D. B. termin do przedłożenia odpowiednich dokumentów na okoliczność wykazania stanu majątkowego i możliwości płatniczych do 7 dnia liczonego od daty otrzymania zarządzenia w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 17 października 2019 r., nr 1201-IEE.711.1.148.2019.2.ET w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Postanowieniem z 27 listopada 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 273/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Skarżącego od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 19 września 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 273/22. Zdaniem Sądu pierwszej instancji ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) nie przewiduje środków odwoławczych od zarządzeń w przedmiocie przedłużenia terminów sądowych wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu dotyczącym prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie, równocześnie ponownie wnioskując o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Skarżący zakwestionował w niniejszej sprawie zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 19 września 2023 r. przedłużające termin sądowy do wykonania zobowiązania, wydanego w oparciu o art. 255 p.p.s.a. Zauważyć zatem należy, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Natomiast art. 167a §1 p.p.s.a. stanowi, że do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu. Z art. 198 p.p.s.a. wynika z kolei, że przepisy Działu IV (Środki odwoławcze), Rozdziału 2 (Zażalenie) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają żadnego przepisu prawa, przewidującego możliwość wniesienia środka odwoławczego, pozwalającego zakwestionować zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie przedłużenia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym przedłożenia dokumentów żądanych w trybie art. 255 p.p.s.a. (por. post. NSA z 24 września 2013 r., sygn. akt I GZ 412/13 - CBOSA). Wskazać trzeba, że zgodnie z art.197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zażalenia (ani żadnego innego środka zaskarżenia) na zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie przedłużenia terminu, wskazanego w art. 255 p.p.s.a., do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, zażalenie Skarżącego jest niedopuszczalne, a jako takie zostało trafnie odrzucone przez Sąd pierwszej na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.