III FZ 799/21

Dnia 14 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 959/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 22 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 października 2020 r., I SA/Kr 959/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 22 lipca 2020 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wojewódzki sąd administracyjny wskazał, że skarżąca pismem nadanym w placówce pocztowej 10 września 2020 r. zakwestionowała do WSA w Krakowie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 22 lipca 2020 r., która została skutecznie doręczona skarżącej 10 sierpnia 2020 r. (k. 213 akt administracyjnych). Jak wynika z akt sprawy, powyższa decyzja zawierała szczegółowe pouczenie o prawie, trybie i terminie do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, a także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i nadanie jej dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Jak wynika z akt sprawy, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, zasadnie zatem WSA w Krakowie odrzucił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w konsekwencji, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Odnosząc się do wniosku strony o przywrócenie terminu należy podkreślić, iż zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie z art. 85 p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności dokonanej przez stronę po terminie. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnego, gdyż zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym może złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Rygory formalne, które musi spełnić wnioskodawca zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., to wniesienie do sądu pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z 87 § 2 p.p.s.a na stronie, która składa wniosek o przywrócenie terminu, spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie spełnia on wymogów określonych powyżej. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.