III FZ 713/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 października 2025 r. sygn. akt I SA/Lu 531/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 15 lipca 2025 r. nr 0601-lEW-1.4123.3.2025 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia zwrócić zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w celu usunięcia dostrzeżonych braków zażalenia.

W wyniku wstępnego badania zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 9 października 2025 r. o sygn. akt I SA/Lu 531/25, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa nie może być uznany za upoważniający podpisanego pod zażaleniem pełnomocnika do wniesienia tego środka zaskarżenia w imieniu skarżącej. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jeżeli strona decyduje się uczestniczyć w postępowaniu sądowoadministracyjnym za pośrednictwem pełnomocnika, pełnomocnik ten jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z treścią art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictwo w postępowaniu przed sądami administracyjnymi może mieć charakter pełnomocnictwa ogólnego (do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi), pełnomocnictwa do prowadzenia poszczególnych spraw lub tylko do niektórych czynności w postępowaniu. Ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa z 25 sierpnia 2025 r. (k. 14 akt sądowych) wynika, że skarżąca upoważniła adwokata B. B. do reprezentowania (skarżącej) wyłącznie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W dokumencie wprost wskazano, że skarżąca upoważnia adwokata "do sporządzenia i złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 15 lipca 2025 r., znak sprawy: 0601-IEW-1.4123.3.2025, w tym wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji, oraz reprezentowania mnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie dotyczącej tej skargi". Tak sformułowane pełnomocnictwo nie upoważnia do stwierdzenia, że podpisany pod zażaleniem adwokat może skutecznie wnieść w imieniu skarżącej zażalenie w badanej sprawie i reprezentować skarżącą przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zażalenie skarżącej dotknięte jest zatem wadą formalną (brak pełnomocnictwa), która może zostać usunięta w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. i której nieusunięcie w wyznaczonym terminie może skutkować odrzuceniem zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił o zwróceniu zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w celu usunięcia dostrzeżonego braku.