III FZ 710/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 580/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 30 września 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W., G. J., R. J., R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z 31 października 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 580/25 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 1427, dalej: "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM") wezwał pełnomocnika R. J. (dalej: "Skarżący") – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia. We wniesionym środku zaskarżenia pełnomocnik żądał jego uchylenia oraz wstrzymania skutków względnie zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W treści wskazał m.in., że "wezwanie stanowi zablokowanie drogi do NSA", wskazał na stronniczość i naruszenie "art. 32 i 45 KRP". Podniósł, że Sąd generuje koszty mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia ani z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy ani nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. A zatem, skoro wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, oraz wpis został ustalony w prawidłowej wysokości (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wpis sądowy od zażalenia wynosi 100 zł), to Skarżący zasadnie został zobowiązany do jego uiszczenia. Końcowo, odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącego wskazać trzeba, że zaskarżone zarządzenie jest konsekwencją sporządzenia i wniesienia przez pełnomocnika Skarżącego zażalenia na postanowienie WSA z 30 września 2025 r., na mocy którego odrzucona została skarga C. sp. z o.o. z siedzibą we W. Tym samym, Przewodniczący Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.